Hoe laat in de hemel?

In veel kerken, zorginstellingen en crematoria worden in de maand november mensen herdacht die afgelopen jaar zijn overleden. Een moment om stil te staan, herinneringen op te halen en samen verdriet te delen. Het doet mij ook denken aan een bijzondere, hoopgevende uitvaart van het afgelopen jaar.

Terwijl ik in één van onze woningen voor mensen met een verstandelijke beperking bezig ben met de voorbereidingen voor een uitvaart komt Piet naar me toe. Hij vraagt: ‘Dominee hoe laat gaat mijn vriend naar de hemel?’ Een beetje overdonderd door deze vraag vertel ik Piet dat zijn vriend al in de hemel is. Piet gaat echter niet akkoord met dit antwoord. Hij pakt mijn hand en neemt me mee naar de kamer van de overleden bewoner. ‘Kijk maar hij is nog hier, hij is niet in de hemel.’ Samen staan we naast de kist en kijken naar het levenloze lichaam van zijn vriend met wie hij vele jaren heeft samen gewoond. Terwijl we daar samen staan moet Piet huilen. Ik mis hem zegt hij.
Terwijl ik Piet troost praten we nog even verder. Gek hè dat jij je vriend mist terwijl hij hier nog is opper ik. Ja zegt Piet, hij is er wel maar ook een beetje niet. Ik vul aan dat ik denk dat het ook zo met de hemel werkt: ‘Je vriend is nog hier maar hij is er niet echt meer.’ Piet vult aan: ‘Dus mijn echte vriend is al in de hemel bij zijn papa en mama en hier is alleen nog zijn lichaam?’ Ik beaam dit en zeg: ‘Toch wel fijn dat hij nog een klein beetje hier is zodat we afscheid kunnen nemen.’

Later die middag nemen we afscheid. Piet houdt een spontane speech over hoe bijzonder zijn vriend was en dat hij hem mist maar dat hij nu bij zijn papa en mama en God is, in de hemel.

Een voor mij ontroerend voorbeeld van dingen die ik tegenkom in mijn werk. Wat me vooral treft is Piet zijn vraag: ‘Hoe laat gaat mijn vriend naar de hemel?’. Piet vraagt zich niet af of er nog iets zal zijn na de dood en of dat dan een hemel is? Piet vraagt zich ook niet af of zijn vriend daar wel of niet naartoe zal gaan? Piet vraagt zich af hoe laat zijn vriend naar de hemel gaat. Er bestaat in hem geen enkele twijfel over de hemel en de overtuiging dat dit een fijne plek zal zijn.

Hoe is dat voor ons? Zijn wij ook zo overtuigd dat er een goede plek zal zijn voor de mensen die wij missen? En als we zelf dood gaan? Weten we dan zeker dat het goed komt?
Piet zijn vaste vertrouwen in de hemel heeft bij mij en bij elk van de aanwezigen tijdens de uitvaart in elk geval iets aangeraakt! Je mag erop vertrouwen, het komt goed!

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
  •  

    Familie de Bruin

    Heel veel geluk in de toekomst!
  •  

    Vervolgden

    Vader, wees met iedereen die vervolgt wordt om wat hij/zij gelooft. Wees met iedereen die, zoals het Nederlands Bijbelgenootschap en partners, soms met gevaar voor eigen leven, voor deze vervolgden blijft 'zorgen', en, in het geval van Christenen, probeert Uw woord te blijven verspreiden, bv door bijbels te verspreiden. Maak aUb een eind aan vervolging van andersdenkenden en andersgelovigen
  •  

    onze buurtjes

    Wat is het fijn dat we nog mogen genieten van jullie allen knarse knarre en dan een beetje zorg dit is onze naaste liefde die wij geleerd hebben uit de Bijbel
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars