MENUMENU

Hoe perfectionistisch ben jij?

Onze jongste is vandaag jarig! Ze is 9 jaar geworden. Ze had een aftelkalender gemaakt van maar liefst 32 dagen, want ze keek er al heel lang naar uit, naar deze dag. Minstens tien keer per dag riep ze: “Ik heb zo’n zin in mijn verjaardag!” En vandaag is het dan eindelijk zover.

Draaiboek

Speciaal voor mij, zo zei ze het ook, had ze een soort draaiboekje gemaakt waarop stond wat er allemaal moest gebeuren. Zodat ik het kon afvinken en ik niets zou vergeten. Ook haar verlanglijstje was met zorg gemaakt. Ze begreep best dat ze niet alles kon krijgen wat daar op stond, maar als we iets wilden kopen, moest het wel iets van dat lijstje zijn.

My Little Pony fan

En op dat lijstje staan bijna alleen maar dingen van My Little Pony. Daar is ze al jaren een groot fan van en ze spaart er van alles van. “Weet je waarom ik dat zo mooi vind mam”, zei ze laatst, “omdat het altijd gaat over vriendschap en harmonie. En dat vind ik ook belangrijk!”. Als moeder smelt je dan natuurlijk en denk je, ze krijgt van mij de hele collectie van My Little Pony van over de hele wereld. Maar eeeh, heb je wel eens gezien hoeveel dát is?

Perfectionistisch

Aan de manier van voorbereiden van haar verjaardag, kun je het misschien wel al een beetje aflezen. Onze dochter is een beetje (of misschien wel een beetje veel) perfectionistisch. En dat heeft ze niet van een vreemde. Eén van de dingen die ik herken, is collecties compleet willen hebben. Mijn zus werkte vroeger bij een Nederlandse winkelketen en die hadden toen ik klein was, grote levensechte poppen in de collectie. Ze nam de blonde variant voor mij mee. Mijn moeder, ook een liefhebber van poppen, gaf mij er nog een donkere pop bij. En dan was er nog één, een blanke met donker haar. Maar die heb ik nooit gekregen. En dat klopte niet in mijn ogen. Mijn collectie was niet compleet!

Het ontbrekende exemplaar

Compleet zijn

Ik dacht na over dat gevoel dat ik daar als kind van kreeg. Het was geen hebberigheid, zoals natuurlijk ook wel vaak voorkomt en niet alleen bij kinderen, maar een gevoel van niet compleet zijn. Niet perfect. En ik merk het aan mijn jongste dat zij dat gevoel ook heeft. Maar in mijn geval ging het om één pop. In het geval van mijn dochter gaat het om een verzameling die niet aan te schaffen is.

Hoe perfectionistisch kun je nog zijn in 2018?

En ik kreeg er weer het gevoel van: we slaan zo door! Hoe lastig is het in 2018 om je collectie ‘compleet’ te maken. Zodra producenten merken dat iets aanslaat, komt er meer en meer. Voor iemand die perfectionistisch is, niet te doen. Misschien vind je het overdreven, maar je kunt het doortrekken naar het hele leven. Hoe lastig is het om je leven ‘compleet’ te maken.

Pas op de plaats

Als dat niet lukt, is het tijd om bij jezelf aan de bel te trekken en even pas op de plaats te maken. Wil ik het compleet hebben, omdat het moet en het niet wil omdat de wereld, de maatschappij te veel van me vraagt? Of is het een reële vraag? Kan er inderdaad nog iets gebeuren waardoor het compleet wordt?

Lastig?

Ik heb zelf, met de nodige hulp trouwens hoor, die pas op de plaats ooit gemaakt. Dit is het en hier ga ik van genieten. En alles wat er nog bij komt, is extra geluk. Soms is het lastig hoor, maar het kán.

Blij zijn met wat het is

De collectie van mijn dochter is vandaag een beetje uitgebreid,  maar wordt waarschijnlijk nooit helemaal perféct compleet. Haar kennende zal ze er toch heel tevreden mee zijn. Want naast perfectionistisch, is ze ook best heel reëel, zeker voor een 9-jarige.

Zal ik?

Die mooie poppen heb ik trouwens nog altijd. En af en toe kom ik op een rommelmarkt of zo die derde nog wel eens tegen. Twijfelend sta ik er dan wel eens bij, zal ik? Nee! Want die twee die ik heb, hebben inmiddels hun emotionele waarde en dat doet me veel meer dan de serie compleet te hebben. 

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
26 januari 2018

174 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars