MENUMENU

Hoe wapen jij je tegen onveiligheid?

Bij een schietpartij in een kerk in Texas kwamen 26 mensen om. De gouverneur van Texas vindt dit juist reden om het recht op wapenbezit te verruimen. Ergens is het misschien nog wel begrijpelijk ook. Hoe wapen je je tegen onveilige situaties in je leven?

Minder wapens?

Het is makkelijk gezegd: als mensen minder makkelijk toegang hebben tot wapens, zullen dit soort incidenten minder vaak gebeuren. En je hebt de statistieken ook nog eens aan je zijde. Maar er hoeft maar één gek te zijn met een wapen, en je hebt niets aan die statistieken. Er komen andere ‘statistieken’ voor in de plaats: Orlando (50 doden), Las Vegas (59 doden), en zovele anderen op andere plaatsen. Je zou er bang van worden, omdat je het gevoel krijgt, en misschien ook wel terecht, dat het steeds vaker en heviger voorkomt. Die angst leidt tot een wapenwedloop in de Verenigde Staten. Het recht op wapenbezit zit diep verankerd in de cultuur vanuit een recht, dat zelfs in de grondwet verankerd zit. En in die angst is het moeilijk gezegd dat het wel een onsje minder mag met het wapenbezit. Wat moet je dan?

Je andere wang toekeren?

Jezus zegt het zo mooi: ‘Als iemand je een klap in je gezicht geeft, draai dan je hoofd naar de andere kant.’ (Lucas 6) Die tekst is best een verzoeking als je het drama in de kerk in Texas hoort. Zou je je niet willen verdedigen, als dat kon? Wat heeft het voor zin om je ander wang toe te keren? Bovendien: één schot is al genoeg. Zou je je dan niet moeten mogen wapenen?

Hoe (ont)wapen je jezelf?

Hoe wapen je jezelf tegen onveilige situaties in je leven? De dader in Texas was gefrustreerd over zijn schoonfamilie die daar kerkt. Maar zijn wapens daarin een oplossing? Toch herkennen we allemaal wel gewapende situaties in families, in die van ons of van mensen om ons heen. Er zijn van die familieleden, of mensen die meekomen in vriendengroepen, waar je moeite mee hebt, of waarmee je problemen hebt gehad, of die je gewoon niet kunt uitstaan, om wat voor reden dan ook. Dat kan leiden tot een gewapende situatie, waarin je of elkaar ontwijkt, of op basis van beleefdheid nog normaal met elkaar omgaat, maar liefst zo weinig mogelijk. Gewapende vrede wordt het dan, als het meezit. Of er komen steeds stekelige opmerkingen jouw kant op, of je kunt het zelf niet laten. Niet handig nee, maar het kon even niet anders. Vaak is die bewapening wederzijds, trek je je allebei terug achter de frontlinie en trek je op een of andere manier een muur op.

Voel je je in zo’n situatie geroepen om eenzijdig te ontwapenen’? Of moet die ander maar eerst over de brug komen?

Foto: My Photo Journeys (flickr.com)

 

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
7 november 2017
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars