MENUMENU

Hoera, een mensje

Als er ergens een kind is geboren, hangt er vaak een slinger voor het raam: Hoera! Een jongen. Of Hoera! Een meisje. Meer smaken zijn er niet.

Nu mijn zoon deze week eindelijk van het ziekenhuis naar huis mocht, hangt er bij ons ook zo’n slinger voor het raam. Wel net iets anders. Mijn schoonzusje nam ‘m mee. Hoera! Een mensje. Hij is van hout en moest met kleine boutjes en moertjes in elkaar worden gezet.

Terwijl mijn vrouw en haar zus daar meebezig waren, en mijn zoon in zijn bedje lag te slapen, las ik in de krant een artikel over de ‘asielcrisis’. Crisis. Modeterm. Onderbuiktaal. Jeukwoord. Als je politici deze dagen moet geloven, leven we in een enorme crisis. Zijn we net uit de economische crisis, is er weer een asielcrisis. En waarom? Omdat volgens meneer Teeven wel meer dan duizend asielzoekers per week, alleen al uit Eritrea, onze grenzen binnendringen. Dat moet stoppen!

Los van het feit dat de aantallen in het verhaal van meneer Teeven niet kloppen, is het vooral zo pijnlijk dat het zo doorzichtig is, in de aanloop naar de verkiezingen van vandaag, zo op de onderbuik van de kiezer in te spelen. Een doortrapte politieke truc, die helaas al eeuwen werkt. Wilders en Teeven bedienen er hun aanhang mee. En de massa knikt, en roept om minder.

Al die asielzoekers hebben een vader en een moeder. Blij met de geboorte van hun kind. Misschien wel bezorgd om de toekomst van dat kind. Dat vaak wel. Daarom steken ze een vaak onberekenbare zee over. Met veel te veel op een veel te klein bootje zijn ze op zoek naar betere tijden. En dat noemen wij crisis.

We zijn allemaal mensen met een Vader. Door Hem gewild en naar Zijn beeld gemaakt. We hoeven niet te juichen bij elke asielzoeker die hier heen komt, maar als we nu eens beginnen te doen wat die Vader ons leerde: omzien naar onze naaste. We zijn allemaal maar een mensje.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars