Iedereen kan hardlopen!

Beste meneer de M,

Een brief van mij, Jacqueline, een oud-leerling van u.
Weet u het nog? Het was in 1988.
Ik weet het nog heel goed!
Ik zat in havo 5, het zal rond mijn 17e verjaardag geweest zijn.
We hebben gymnastiekles van u. We gaan hardlopen.

U zegt dat iedereen kan hardlopen, als je maar niet te snel begint.

Daar gaan we, met de hele groep richting Stadspark. Hardlopen. Ik heb echt goed naar u geluisterd, ik begin niet te snel. En even later loop ik in mijn eentje achteraan, hijgend en puffend en kreunend. Niet veel later kan ik echt niet meer, ik moet stoppen en wandel verder naar het Stadspark. Af en toe probeer ik toch nog een stukje hard te lopen, maar wat is dat zwaar!

In het Stadspark aangekomen vraagt u wie het volgehouden hebben. De meeste handen gaan omhoog, de mijne niet. U kijkt naar mij en zegt dat ik dan waarschijnlijk te snel begonnen ben. Meer zegt u niet, wat kunt u meer zeggen tegen de dochter van een collega? Maar uw ogen spreken boekdelen. Ik voel me een looser!

 

Maar vandaag meneer de M, vandaag heb ik 5 km hardgelopen! En ik heb het volgehouden!

Geleerd van een Belgische dame, stapje voor stapje, opbouwend vanaf 1 minuut. Deze dame vertelt mij onderweg dat ik goed bezig ben en dat ik nog even vol moet houden. Ze zegt dat ik mezelf mag zien als supervrouw en “fier” mag zijn.

Ook jij kan met Evy meelopen, hier vind je haar: Loop met Evy 

Ja, dit ben ik!

En ik ben trots!

Zo trots als een pauw!

29 jaar later en drie kinderen rijker vind ik het best een hele prestatie!

En misschien meneer de M, misschien heb ik dit alsnog wel aan u te danken!

Iedereen kan hardlopen! Ja, ik ook!

 

Dank u Heer, voor mijn lichaam,

voor mijn benen die lopen kunnen,

voor mijn doorzettingsvermogen

en de ander die mij helpt.

Amen.

 

Tips voor hardlopers:

hardlopen voor beginners

nog meer tips voor beginners

 

 

Een reactie op “Iedereen kan hardlopen!
  1. Avatar mar schreef:

    hallo Jacqueline,
    Dit verhaal komt mij redelijk bekend voor, ik was ook diegene die altijd met moeite achteraan kwam, nooit gekozen werd in een team en als laatste overbleef. Er was al eens tegen met gezegd door een therapeut nota bene dat ze nog nooit iemand zo stijf had meegemaakt op mijn 20e ongeveer.. Dat blijft toch redelijk hangen..Maar na een leven waarin ik nog nooit een wedstrijdje had gedaan (maar wel graag een toertje fietste of wandelde), besloot ik eens te gaan hardlopen (na het wandelen van een wandelmarathon)Heb groepen geprobeerd en wedstrijdjes en zo hard mogelijk gaan. Soms heb ik dan wel eens een tijd een pijntje dat ik het maar even laat, en ik ben er nu achter dat ik het het fijnste vind om gewoon lekker voor mezelf te gaan, diegene die beslist hoe hard en waarheen, ben ik zelf en dit bevalt mij prima. Ook al denken anderen vaak dat je steeds maar alles uit jezelf moet halen, ik vind het gewoon fijn om veel te bewegen maar niet altijd tot de bodem. Ik ben ook nog Pilates gaan doen wat mij steeds minder stijf maakt en sterker, zonder dat je daar ook helemaal tot het bot moet gaan. Je leert je lijf steeds beter kennen en verkeerde bewegingspatronen omzetten in goede. Mooi Jacqueline dat je via dit blog de mensen wil stimuleren om erop uit te gaan en in zichzelf te geloven. De fout die ik veel heb gezien is overenthousiast beginnen en de snelste willen zijn, maar diegene die zich daardoor niet laat meeslepen heeft veel meer kans het goed vol te houden.
    Proficiat dat je de boodschap van de meester positief hebt opgepakt. De gymleraren laten je wel hardlopen, maar ze vergeten dat je daarvoor heel regelmatig moet trainen en dat deden ze bij ons niet tijdens de lessen. Ik wens je nog heel veel loopplezier toe en welkom in de club!!

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
19 juni 2017
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief