MENUMENU

Ik ga op reis en laat achter…

In de zomerperiode is het altijd wat rustiger op het kantoor waar Jacqueline werkt. Een mooie gelegenheid om op te ruimen. Die opruimsessie doet haar denken aan een pelgrimsreis naar het Schotse Iona. Een steen die je in zee gooit, symboliseert wat je achter wilt laten. Zo kun je een nieuwe start maken.

Wat kan er weg?

Wil je dit nog bewaren? M’n collega houdt een stoffige map omhoog. Nu hebben we de tijd om eens op te ruimen vindt ze. Die puinzooi in het kantoor moet maar eens uitgemest worden. Wat kan er allemaal weg?

Iona

Mag dit weg? Of heb je dat nog nodig? Door haar vragen droom ik weg naar vorig jaar zomer. Op Iona. Eiland aan de westkust van Schotland, bakermat van het Keltisch christendom. Ik waan me weer bij Columba’s Bay. Het strand waar de monnik St Columba met twaalf metgezellen aan wal kwam in 563 na Chr. en er een klooster stichtte.

Twee stenen

De georganiseerde pelgrimstocht over het eiland Iona voert altijd langs Columba’s Bay. Op het strand liggen duizenden stenen in alle kleuren van de regenboog. Prachtig! De opruimwoede van mijn collega roept associaties op met het ritueel wat hier elke dinsdag door de pelgrims wordt uitgevoerd. Twee stenen neem je op, één neem je mee en de ander gooi je weg. Dat wat je bezwaart en achter je wilt laten, gooi je symbolisch in zee. En dat wat je als positief hebt ervaren aan de reis neem je als herinnering mee naar huis.

Weg ermee!

Ik draai een puntige steen rond in mijn hand. Wat wil ik hier achterlaten? Ik denk aan mijn relatie. Na vier jaar zijn we nog niet veel verder. Is hij de ware? Passen we wel bij elkaar? Ik gooi mijn vrij zware steen met twijfel ver in zee. Weg ermee! Ik wil niet meer voortdurend blijven dubben. Ik hoop op wijsheid. Al kijkend naar de zee, bedenk ik me wat een zorgen daar opgehoopt onder water liggen. En de zee gaat er met haar golven overheen, slijpt ze glad.

Hij is erbij

Ik mijmer daar in stilte aan de kust nog over Gods mooie schepping . Uiteindelijk zal hij de scherpe kantjes van het leven gladstrijken. Ik zal de toekomst open en blij tegemoet gaan in de wetenschap dat hij mij altijd nabij is wat ik ook beslis over mijn relatie. Hij is erbij. De steen in mijn hand symboliseert dit.
Mag dit nou weg? Mijn collega houdt nog steeds de map omhoog. Ja, het wordt tijd om op te ruimen.

Welke steen gooi jij weg? Wat zou jij willen opruimen en achter je willen laten?

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
24 augustus 2015
Kaarsjes:
  •  

    De ontheemde mens.

    Zembla. Een nieuw begin? Terwijl ik een kaarsje ontsteek. In gedachten en gebed denk ik aan hen die uit hun huis gezet zijn.Oud en Jong. Leg het neer in uw hand.Heer wees met hen die een moeilijke weg gaan vol onzekerheid in hun bestaan. Heer vraag u om kracht om moed en vertrouwen. U heeft uw Woord aan ons gegeven. Heer ontferm u over hen en allen om hen heen wees hen en ons nabij. Amen.
  •  

    Mijn moeder

    Dat ze Liesbeth Hofman en alle moslims aan de varkens voeren.
  •  

    een opa

    dat hij zijn kleinkind weer mag zien en niet alleen van een afstandje
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars