Een wens doen

Het was een zwoele avond deze zomer in Taizé, Frankrijk. Het was even lopen van het plaatsje naar ons verblijf in Ameugny. Een donkere weg. Geen lantaarnpalen. Een zaklantaarn zou ons alleen maar verblinden, dus we liepen in het donker onze weg omhoog de heuvel op. Geen straf, want wat zijn die sterrenhemels in Frankrijk toch mooi!

Een vallende ster!

Al lopende filosofeerden we. Waarom zijn de nachten hier eigenlijk zoveel mooier dan in Nederland? Nou ja, we zijn hier natuurlijk een stuk zuidelijker volgens mijn vriendin. Ja, en het weer is vaak mooier en dus helderder hier. En je hebt hier gewoon een stuk minder last van lichtvervuiling. Zo al drie redenen waarom we die verpletterend mooie sterrenhemels hier kunnen zien.  En toen plots: “Oh kijk nou, een vallende ster!” riep mijn vriendin uit! “Ik mag een wens doen!”

Elkaar goede dingen toewensen

Haha, tuurlijk, dacht ik nog, doe jij maar een wens.  Leuk bijgeloof! “Maar dan moet je het wel in stilte uitspreken voor jezelf”,  zei ik, “En je moet je ogen dicht doen en aan niemand je wens verder vertellen. Totdat je wens is uitgekomen, dan mag je het verklappen!” Er zijn heleboel theorieën over waarom het moment van een vallende ster (eigenlijk een meteoriet) het ideale moment is om een wens te doen. Bijvoorbeeld de theorie  dat mensen vroeger erg bang waren voor dingen die plotseling uit de hemel vielen.  Ook waren mensen erg bijgelovig. Waarschijnlijk probeerden ze om elkaar een beetje gerust te stellen door elkaar goede dingen toe te wensen, als er weer iets gebeurde dat ze niet begrepen. En ach, denk ik, dat is toch juist mooi: elkaar goede dingen toewensen.

Een gaatje in het hemeldak

Of dan die theorie dat als er een ster valt, er heel even een gaatje in het hemeldak is gekomen, waar precies jouw wens even doorheen kan glippen om door God vervuld te worden. Zo gek vind ik die gedachte nog niet eens. Vaak heb ik ook van die ervaringen van “Zien soms even”  zoals Huub Oosterhuis het noemde in zijn gelijknamige boek. Van die momenten dat even de hemel opengaat en je een glimp mag zien.  Als je je er maar voor openstelt. Net zoals wij ons verwonderden die avond over die prachtige sterrenhemel. Wat mooi gemaakt!

En guess what! Op de laatste dag van onze vakantie zegt mijn vriendin “Hee Jacq, ik moet je iets zeggen. Mijn wens is uitgekomen!”  Ze mag hem nu aan mij verklappen.

de-bock-robert

foto: Robert de Bock

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars