MENUMENU

Ik ben rijk!

Een jaar na het overlijden van mijn man werd ik gevraagd om taalles te geven op een asielzoekerscentrum (AZC). Daar leerde ik dat ik veel verloren had, maar ook nog zo ontzettend veel bezat. Ik was rijk!

Onwennig stapte ik het klaslokaal binnen. Wat zou ik aantreffen? Hoe zou het gaan? Vooral de vrouwen waren erg leergierig en na enige tijd kreeg ik hun vertrouwen. We dronken samen koffie of thee na de les. Ze vertelden mij bij stukjes en beetjes hun leven, hun levensverhalen. Ik vertelde het mijne ook, bijna beschaamd. Ik had wel mijn man verloren, net als sommige vrouwen hier, maar ik had mijn kinderen nog, mijn familie, mijn huis en… heel veel foto’s. Ik was rijk met al deze dingen, terwijl zij het moesten doen met hun herinneringen en soms een piepklein fotootje.

Verdriet maakt plaats voor dankbaarheid

Zo liet God mij door deze vrouwen zien dat ik wel verdrietig mocht zijn, maar dat ik nog zo rijk was met alles wat ik wel had. Hierdoor zag ik dat het leven nog zoveel waarde had. Niet alleen mijn ogen werden geopend. Nee, mijn hart ook. Het verdriet ebde beetje bij beetje weg en er kwam weer ruimte voor andere zaken.

Ik leef weer met heel veel mooie herinneringen aan mijn ‘vroeger’. Nog steeds dankbaar koester ik de herinneringen aan deze vrouwen.

Engelen, door God gezonden om mij verder te helpen. Zouden zij ook engelen om zich heen ervaren hebben? Engelen die deze vrouwen hielpen in onze samenleving, die zo geheel anders is, hun plekje te vinden?

Ik was en ben rijk!

Heb jij ook bijzondere herinneringen?

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars