MENUMENU

“Is het betaald?”

Hanne-Maria (33) werkt actief aan vier prachtige vrijwilligersprojecten, maar heeft momenteel geen betaalde baan. En dat is soms best lastig.

Het is een gezellige trouwerij, er wordt wat gekletst over koetjes en kalfjes waarbij werk een makkelijk beginpunt is. Iedereen heeft werk waar over wat te vertellen valt. Behalve ik. Handig probeer ik de vraag te omzeilen door enthousiast te vertellen over wat ik doe, maar helaas daar trappen de toehoorders niet in. Fijntjes vragen ze, “goh, is dat betaald?” Het zweet breekt me uit, ik wil weg, maar een half uurtje op een bruiloft kan echt niet. Dus leg ik uit dat ik werkeloos ben, me suf solliciteer maar dat ik nergens aan de bak kom.

Als mensen me vragen wat het meest vervelend is van werkeloos zijn, dan zijn het situaties als hierboven wel. Want je merkt dat het gesprek doodbloedt. Niemand vind “werkeloos zijn” interessant. Het woord profiteur wordt niet uitgesproken maar je voelt het van alle kanten. En ja, ik moet helaas mijn hand ophouden, dat is ook zeker niet cool of makkelijk.

Frustratie

Maar dat ik op een andere manier wel degelijk bijdraag aan de maatschappij en een interessant leven heb, dat wordt totaal niet gezien. Die frustratie maakt dat ik feestjes eigenlijk probeer te vermijden.

Liever steek ik mijn energie in de projecten voor de buurt zoals Lieve Heerlenaar. Een idee uit Amsterdam waarbij lieve kaartjes worden geschreven en die worden dan vervolgens aan eenzame, zieke, oude en/of mensen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken uitgedeeld.
Maar ook voor Serious Request 2015 ben ik actief. Dit jaar zal het Glazen Huis in Heerlen staan. Met een aardig aantal kerken willen we, in oecumenisch verband, geld op halen voor Serious Request. Naast mede-coördinator ben ik ook nog projectleider van twee projecten voor een pop-up kerk en een kinderopvang activiteit.

Waardevol mens

Deze projecten geven positieve energie, leren mij heel veel over mezelf, over communicatie, over mensen aansturen en ook niet onbelangrijk, staan goed op mijn CV. In die projecten wordt ik gezien voor wie ik ben, met talenten, sterke en zwakke kanten. Net zoals dat ik door God wordt gezien, als volledig, waardevol mens in al mijn facetten. En al vind ik het moeilijk om te geloven dat ik een waardevol mens ben, door die projecten zie ik het tegendeel en daardoor groei ik als mens in zelfvertrouwen en zelfkennis. Dat is heel waardevol en geeft me vertrouwen dat die baan vroeger of later er wel zal komen.

Auteur: Hanne-Maria Minderhoud

Fotografie: Hans Bremmers

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars