Je kind loslaten – Moeilijk?

Begin september: de scholen zijn weer begonnen. Onze middelste dochter maakt de overstap van basisschool naar middelbare school. Spannend dus!

In de zomervakantie kregen wij via ‘Van Dijk Educatie’ de schoolboeken reeds thuisgestuurd. Onze dochter wilde (enthousiast) meteen beginnen met het kaften van de boeken. Wij gaven haar een gekaft boek als voorbeeld en de tip: “Begin eerst even met een krant, om te oefenen”.
Zie hier het resultaat: een keurig roze gekafte krant! Geweldig!

Wij bedoelden dat zij eerst met het papier van een krant een boek zou kaften. Om kaftpapier te sparen, mocht het niet goed lukken. Zij vatte de opdracht totaal anders op. Een prachtig voorbeeld van miscommunicatie. Maar er is meer over te zeggen.

Loslaten

Als kinderen klein zijn, neem je ze bij alles bij de hand. Gaandeweg kun je ze meer los laten, ze gaan meer en meer hun eigen weg. Ze nemen zelf initiatieven, maken keuzes en zullen eventuele problemen zelf oplossen. Als je ze een opdracht geeft zullen ze die op hun eigen manier gaan
uitvoeren. Dat kan dus anders uitpakken dan je als ouder voor ogen had. (zie de gekafte krant)
Toen wij de gekafte krant zagen realiseerden wij ons: Ze wordt groot. De middelbare school is voor haar een volgende stap, een stap vooruit. Het is ook een stap bij ons vandaan. Dat is prachtig en tegelijk beangstigend, want wat zal ze op haar pad tegenkomen? Welke keuzes zal ze maken? Je wilt haar behoeden voor valkuilen, maar je weet dat ze haar eigen fouten moet maken.

Gedicht van Karel Eykman

Ik moest denken aan dat prachtige gedicht van Karel Eykman. Hij maakte het bij Psalm 1: “Gelukkig de mens die niet meegaat met wie kwaad doen, die op de weg van zondaars niet stilstaat, die bij spotters niet neerzit, maar vreugde vindt in de wet van de Heer…”

Speciaal voor de opgroeiende jeugd en de ouders die meer en meer moeten loslaten:

Je rijdt de straat uit
tegen het ochtendlicht in.
Je recht je rug
om de rugzak aan je schouders.
Je kijkt niet om,
je hebt je blik recht vooruit.
Zo fiets je naar school.
Als ik je zo zie,
ben ik op jou zo trots.
Ik zou je mee willen geven:
Blijf nieuwsgierig en blijf overeind.
Ga met open ogen de wereld tegemoet.
Blijf niet hangen bij de slappe hap van vlotte babbels.
Maar ga de weg van moedige eerlijkheid.
Dan ben je op de goede weg.
Ga zonder vrees tegen betweters in.
Wat je ook doet, doe er goed aan.
Waar het ook met je heengaat, je komt er wel.
Zo fier als je nu bent, moet je blijven.
Zo zal ik je altijd onthouden.
Je moet je houden aan het lef dat je nu hebt.
Zie ik je zo wegfietsen,
dan heb je mijn zegen.
Daar moet je het mee doen.
Maar kijk je wel goed uit bij dat kruispunt?

Uit: Karel Eykman, Met open ogen. 100 bijbelse gedichten.

Vind jij het moeilijk je kind los te laten?

Soms is het misschien moeilijk en mooi tegelijk om je kind beetje bij beetje los te laten. Welke ervaringen heb jij hiermee?

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
20 september 2017
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief