MENUMENU

Je suis…

Je suis….
Ik ben Matthijs Rietveld, columnist van mijnkerk.nl. Maar ik ben natuurlijk veel meer.

Ik was

Toen ik tien was, was ik een stotterend jongentje wat zichzelf na een verhuizing moest introduceren op een nieuw schoolplein.  Vanwege alle zenuwen en mijn stotteren, kwam ik de eerste week niet verder dan te zeggen ‘ Ik ben…’. Op dat moment haperde het altijd. Lastig als je Matthijs heet en de ‘m’  nu net de letter is die je er niet uit krijgt.
Hoeveel woorden had ik mijzelf wel niet willen geven als kind? Ik wilde zo graag zeggen wie ik was. Vrienden maken, opnieuw beginnen in een nieuw dorp. Ik wilde zeggen wie ik was. Ik ben Matthijs, een stoere jongen, ik ben voetballer, ik ben goed in taal, en ja, ik ben bang.
Ik herinner het mij als een spannende tijd, maar mijn klasgenoten hadden mijn introductie niet nodig om te weten wie ik was. Ruim voordat ik mijn naam had uitgesproken voetbalde ik al samen met hen uren op het plein.

Ik ben

Nu ik ouder geworden ben, zijn de omschrijvingen van wie ik ben anders geworden. Ik ben echtgenoot, ik ben vader, ik ben werknemer, ik ben zoon, ik ben broer, ik ben Rotterdammer. Tegenwoordig geef ik trainingen en workshops voor grote groepen. Ik ben er niet meer bang van. Ik stotter nog, maar er zijn maar weinig mensen die het merken. Ik leef nu. En het gaat goed. Ik hou van mijn vrouw en mijn zoon, maar soms denk ik weleens hoe het worden zal.

En ik zal worden

Wat het worden zal? Niemand kan de toekomst voorzeggen. Word ik weduwnaar, werkloos, patient? Liever hou ik het bij actieve vader, fijne echtgenoot, senior manager of zoiets, en in een veel later stadium lieve opa.

Hij die is, was en komen zal

Onwillekeurig moest ik de afgelopen weken denken aan mijn doop. Als er ergens op een moment gezegd wordt wie je bent, is het wel bij je doop.  Bij mijn doop noemde God mijn naam. De God die is, die was en die komen zal.
Ik ben gedoopt op 2 september 1979. Mijn naam, Mattheus Frederik Rietveld, werd genoemd en ik werd gedoopt in de naam van de Vader, de Zoon, en de Heilige Geest.
Na die doop ging mijn leven verder en werd ik wie ik ben. Maar door die doop weet ik wel dat ik een rotsvast fundament heb, dat ik een God heb die er was voordat ik er was. Die God, die als mijn leven eindigen moet, net als bij mijn doop zacht fluisterend aan mij zal herhalen:
Ik ben.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars