MENUMENU

Je wordt juist gevormd door je verdriet

Ik belandde tijdens een autorit in een interview op de radio. Het ging over psychologie, over zelfhulp, over mensen die met hun jeugd in de knoop zitten en later geen uitweg meer zien. Is dat herkenbaar? Dat er zaken in je leven gebeurden waar je maar geen streep onder kunt zitten? Wat maar een schaduw blijft werpen over je leven van vandaag? Het ontlokte één van de gasten tot een bijzondere uitspraak: “Ach, op je zestiende is iedereen ongelukkig.”

Dat deed me terugdenken en verrek: ik moest toegeven dat hij gelijk had. Ik kan terugkijken op een goede jeugd, een goede schooltijd en een goede opvoeding, maar op mijn zestiende was ik inderdaad zo onzeker als de pest. In hoeverre zouden we ons verleden als een excuus gebruiken voor ons leven van vandaag de dag? Ik denk dat dit vaker voorkomt dan we denken.

Vergeven

Heeft dat ook met vergeven te maken? Deels wel. Vergeven klinkt alsof je de meest softe partij bent. Maar het tegendeel is waar: juist wanneer je vergeeft open je een deur naar de toekomst. En in ieder mensenleven gebeuren trieste dingen. Door ouders, door familie, door omstandigheden. Vergeven houdt dan dat je die gebeurtenissen erkent, maar dat je de wil uitspreekt dat ze niet je verdere leven bepalen. Er wordt paal en perk gesteld: je keert om. Alleen jij kunt dat.

Vergeven houdt dan dat je die gebeurtenissen erkent, maar dat je de wil uitspreekt dat ze niet je verdere leven bepalen.

Falen is een vies woord

Ten tweede: we leven in een tijd waarin falen een vies woord is. Alles moet lukken, of er in ieder geval van de buitenkant gelikt uitzien. Je kwetsbaarheid of je littekens horen op de achtergrond. Maar die tegenslag hoort wel bij je leven. Sterker nog: het vormt en veredelt je. Om met de woorden van de Vlaamse psychiater Dirk de Wachter te spreken: “Ik denk dat de lastigheden van het leven aanleiding geven tot de liefde. De liefde verschijnt niet in de fantastische kant van het leven. Niet als iedereen zich geweldig voelt en bonussen binnenharkt. Want juist als het leven een beetje moeilijk wordt, heeft het menselijke dier nood aan een ander”.

Alles moet lukken, of er in ieder geval van de buitenkant gelikt uitzien.

Jezus voor de kneusjes

Jezus zei het als volgt: “Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel. ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.” Je zou denken dat Jezus komt voor de kneusjes. Het tegendeel is waar: Jezus ziet in dat een mens openstaat voor verandering, voor vergeving en voor liefde wanneer die mens erkent dat het verdriet hem overkomt. Juist die tegenslag kan hem of haar maken tot een ander, beter persoon.

Hoe ga jij om met tegenslagen in je leven?

10 reacties op “Je wordt juist gevormd door je verdriet
  1. Angel schreef:

    Ja sorry hoor. Vergeven kan ik best mijn ergste vijand nog wel. Dat moet ook anders blijf je slachtoffer. Maar ik vind dergelijke aannames denigrerend tegen mensen die iedere dag een gevecht met zichzelf voeren waar je een groot respect voor mag hebben. Juist vanwege dingen die er in hun kindertijd en jeugd gebeurt zijn. Ik ben nu 57 jaar. Ik heb PTSS en zware depressies. Er is een groep mensen in Nederland die iedere dag vechten vanwege ernstig vroegkinderlijk trauma. Ik snap best dat dat hier niet bedoeld wordt. Dat er in ieder jong mensenleven wel een keer iets misloopt. Maar voor mensen zoals ik zou best de uitzondering van ernstig trauma dan ook benoemd mogen worden. Ik geloof in een liefhebbende, goede en barmhartige God. Nog steeds, ook toen ik kind was. Omdat deze God het enige lichtpunt in mijn leven was en is. Ik weet ook dat Hij er nu is. Nu alles donker is en ik me met regelmaat afvraag of ik iedere dag deze strijd nog wel wil aangaan. En toch doe ik het, juist omdat Hij er is en mensen op mijn pad geeft die mij hierin ondersteunen. Ik weet wat het was om iedere dag gelukkig te zijn en iedere dag de grootste tegenslagen te aanvaarden. Ik hoop dat ooit weer zo te gaan voelen.Ik vertrouw er op dat God me gaat helpen dat weer te gaan voelen. Immers Hij heeft ons geluk voor ogen en niet ons ongeluk.

    • Anoniem schreef:

      Hoi Angel, ik ben he t helemaal met je eens. Ook ik heb te maken met vroegkinderlijk trauma, waar ik ook ptss en chronische depressie en persoonlijkheidsstoornissen en hersenbeschadiging aan over heb gehouden. Als mijn opvoeding liefdevol was geweest, zo simpel kan het zijn, had ik al die problemen niet. Nu heb ik er elke dag mee te maken, wat mijn dag vaak tot een overlevingsdag maakt, wat op zich ook een worsteling is.

  2. kat schreef:

    Hier ben ik het helemaal mee eens, met wat Angel schrijft! Ik noem bv incestverleden, psychische mishandeling en zo zijn er nog meer zaken , te veel om op te noemen, waar in dit artikel aan voorbij gegaan wordt. Vergeven? Ok, iedereen is een parel in Gods ogen, maar de consequenties blijven je je levenlang achtervolgen…. Kat

  3. kat schreef:

    Ben het helemaal eens met Angel! Misbruik, mishandeling, eenzaamheid, in de steek gelaten worden door ouders… Dat zijn dingen die je kunnen vormen maar ook blijvende schade toebrengen waar je je hele leven last van kan hebben.

  4. MIjnKerk schreef:

    Wat verdrietig om te lezen dat jullie zulke ingrijpenende gebeurtenissen hebben meegemaakt:-( We wensen jullie veel sterkte toe.

  5. Annabel schreef:

    Hoe ga jij om met tegenslagen in je leven? Is de vraag. Vergeven hoe doe je dat? Ik kreeg echt een heel goede raad erger je niet maar verwonder je slechts, deze raad hielp mij met vergeven. Als ik deze raad niet had gekregen had ik niet kunnen vergeven.

  6. Annabel schreef:

    Vergeven houdt in dat je de ingrijpende gebeurtenissen erkent inzicht krijgt wat er speelt en heeft gespeeld.Het aandurft en je sterk genoeg bent en voelt.Je zeker weet als je de wil uitspreekt dat dwarsliggers niet je verdere leven mogen bepalen dat er een heel lastige tijd aanbreekt. Je keert om.Dat zijn ze niet van je gewend. Je kiept als het ware alle speeltafels om je speelt het spel MENS ERGER JE NIET met VERWONDERING. Alleen jij kunt dat niet alleen. Met hulp van anderen die naast je staan bij wie je je hart kan luchten mensen met een luisterend oor dat is heel belangrijk. Want die blijf je nodig hebben maar weet vooral dat Hij je altijd nabij is wat er ook gebeurd.

  7. Henny schreef:

    Ik ben als een zeven maanden baby te wereld gekomen,op mijn vijftigste kwam ik er pas achter waarom ik nooit een relatie heb kunnen aangaan,ik was onveilig gehecht aan mijn moeder,had binding angst.
    Toen ik het wist kon ik aan herstel werken,ik ben wel alleen gebleven maar de goede God heeft me helemaal heel gemaakt Hij heeft me rust en LIEFDE gegeven.
    Dat wens ik iedereen toe.

    • Annabel schreef:

      Beste Henny. Ik was onveilig gehecht gaf je aan. Gelukkig dat voor jou uitzicht kwam. Een moeder/kindverhouding kan door omstandigheden danig verstoord raken. En zicht erop kan jaren duren. Zo kwam voor mij als dochter/moeder verhouding 5 jaar geleden de ontknoping en kon mijn moeder eindelijk inzien wat houden van betekende in relatie tot mij.Ik kon door gekregen inzicht wat er zich afgespeelde in haar denkwereld en hoe zij dit invulde.Kon ze liefdevol zeggen dit is mijn dochter. Jammer genoeg was dit een aantal maanden voor dat zij ernstig ziek werd.Maar ons heeft het rust gegeven. Niet iedereen wil dit accepteren.Maar weet vooral dat Hij je altijd nabij is wat er ook gebeurd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal:
Sjoerd Muller

Geschreven door:

Thema: Blog
5 februari 2019
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars