MENUMENU

Kaiserbrötchen

Aan het eind van mijn ochtendrondje rijd ik naar ons vaste tankstation met de laagste prijzen tussen Rotterdam en Breda. Naast het tankstation is een supermarkt die 's morgens bij het opengaan gelijk al verse broodjes heeft. Met twee kaiserbrötchen en een ons pastrami ga ik naar huis. In de keuken gaat de radio aan. De krant ligt opengeslagen op tafel, naast een beker koffie met veel hete melk.

Ik denk aan krimi’s, aan Siska en zijn mannen die altijd broodjes lijken te eten tijdens het werk. Eén van hen, meer de bureautijger dan de snelle achtervolger, is meestal degene die zorgt dat ze er komen. De rechercheurs maken de broodjes stoer en aantrekkelijk. Niet dat zij zelf zulke lekkere hapjes zijn. Maar ze doen echte, belangrijke dingen, die eerst heel saai lijken en dan heel spannend worden. Geen tijd om fatsoenlijk te lunchen. Alleen dan een broodje – en zelfs dat blijft vaak liggen, half opgegeten, op een of ander dossier.

Die keizerbroodjes doen me denken aan Duitsland en vroeger. Toen we daar woonden, waar verse broodjes bij het ontbijt hoorden – tussen de middag werd er warm gegeten. De bakker was elke morgen al vroeg open en meestal was het mijn vader die ze ging halen, op zaterdag tenminste. En omdat ik aan Duitsland denk, moet er worst op. Geen Duitse worst, dat dan weer niet. Maar de pastrami geeft me een wereldwijs gevoel. De combinatie bevalt me. Dan gaat de telefoon. Tijd voor actie.

Een reactie op “Kaiserbrötchen
  1. Arend-Jan schreef:

    Dag Jacobine,

    Als ik jouw zo verhaal lees dan heb jij ’s ochtends al een taak opzitten. Thuiskomend ga jij genieten van je koffie, broodjes en een krantje. Volgens mij helemaal als jij dan je taak met voldoening volbracht hebt. Wat is dan mooier om zo te genieten van je broodjes. En dan in jouw geval met je favoriete beleg.

    Jouw beleving ken ik ook. Op de zaterdagochtend genieten van mijn K-B-K (koffie, broodje en een krantje). Dit voorafgaand aan een uur á anderhalf uur sporten. Meestal hardlopen in aller vroegte als het nog rustig en stil is op de weg. Heerlijk inspannend de dingen uit je hoofd lopen van de afgelopen werkweek. Weer of geen weer, ochtendgloren of nog donker, het maakt mij niks uit… lopen.
    In het najaar en de winter is het ‘s morgens stil buiten. Ik hoor dan mijn eigen voetstappen en mijn gehijg door het lopen. Ik ben dan helemaal op mijn zelf. In het voorjaar is het soms een concert van de vreugde. Je hoort dan vele vogels en hier en daar kikkers. Als dan ook de ochtendnevel boven de velden hangt en je ziet daar de koeien en paarden in staan… Het geeft mij een apart gevoel. Een gevoel van dat ik blij moet zijn dat dit mag meemaken. In de zomer en dan in de vakantietijd zie ik wel eens een andere zeer vroege sportieveling. Leuk dat ik dan iemand kan begroeten.

    Maar nu over mijn K-B-K. Later op de zaterdagochtend, opgefrist en wel, wacht ik tot de plaatselijke supermarkt open gaat. Als het tijd is om daar naar toe te gaan gaat mijn koffiezetapparaat aan, want die kan dan zijn werk doen. Ik zelf op de fiets naar de supermarkt om broodjes en een krant te kopen. Hiervan thuiskomend kan ik genieten van mijn K-B-K en van de beleving van die ochtend… (geestelijke) ontspanning door inspanning.

    Arend-Jan

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
9 januari 2014

7 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars