Kamperen met een pup

‘Goedemorgen, u spreekt met Els van de camping. Ik lees dat u met een pup komt. Hoe oud is die? Ja, ik vraag het toch maar want de mensen op onze camping willen graag hun rust.’

Een dag eerder hebben we besloten om te gaan kamperen. Samen met de tent én met Lev, onze border terriër van 3 maanden. Een kleine camping met ruime kampeerplekken is uitgezocht waar een hond ook welkom is en inderdaad rust centraal staat. Maar hoe zal dat gaan? Na vier weken ervaring vinden wij dat Lev in huis weinig blaft. Maar op een camping? We beloven Els dat we vertrekken wanneer Lev overlast geeft. Aangekomen op de camping blijkt dat Els ook een pup heeft, iets ouder en meer een blaftype. Logisch dat je dan even belt…

Veilige grenzen

Lev zit op het kampeerveld vast aan een lange lijn van zo’n 7 meter. Vastgezet op een afstand dat hij wel in de tent maar niet bij het gasstel kan. En waar hij anders loslopend niet ver bij ons vandaan loopt, triggert de grens van de lijn hem. Hij wil verder, dichter naar het buurhondje, naar de kippen die langslopen en naar de buurman die met zijn wc-rol naar het toilet gaat. Maar het uiteinde van de lijn roept hem tot de orde, totdat hij zich erbij neerligt en ontdekt dat hij genoeg bewegingsvrijheid heeft en het vertrouwd en veilig is aan onze voeten, waar hij vervolgens in slaap valt.

Grenzen geven een beperkte ruimte, die goed is wanneer ze veiligheid bieden. Pijnlijk zien we nu hoe onveiligheid en geweld mensen dwingen om landsgrenzen te doorbreken om vervolgens te ontdekken hoe andere landen eigen grenzen willen bewaken. Want stel je voor dat de nieuweling te hard blaft of misbruik maakt van onze goedheid…

Ieder mens zoekt warmte en geborgenheid binnen veilige grenzen. Dat geeft leven! Lev ontdekt dat het bij ons goed is. Wat bieden wij de vluchtelingen binnen onze grenzen?

Wat leer jij van je huisdier?

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars