Kennismaking met moeder

Nog even en Hannie en Raymond nemen twee pleegkinderen (2 en 4 jaar) op in hun gezin. Maar eerst vindt er een gesprek plaats met de moeder van de kinderen.

Ruim voor tijd staan we bij Bureau Jeugdzorg. We zijn beiden vanuit ons werk gekomen. Zenuwachtig rij ik rondjes door Rotterdam centrum. Werkelijk nergens kan ik de auto kwijt. “Hoe krijgen ze het verzonnen?”, mopper ik. Een locatie zonder parkeergelegenheid, pfff, de zenuwen. We stappen binnen, melden ons en moeten wachten in de wachtkamer.

Kennismaking met moeder

Stuk voor stuk bekijk ik de andere wachtenden en vraag mij af of het de moeder is, of de contactpersoon die ze mee zou nemen. Ik probeer vriendelijk te lachen, maar meer dan een zenuwtrekje is het niet volgens mij. Er komt een dame binnen die aan de beschrijving voldoet. Ze wijst ook naar ons, waaruit ik opmaak dat dit de moeder is. Ik wil haar een hand geven, maar ze wil dat niet. Het voelt behoorlijk ongemakkelijk. Gelukkig komen als snel de pleegzorgbegeleiders ons ophalen voor het gesprek.

Geldkwestie

Daar zitten we dan; moeder, haar tolk, onze pleegzorgbegeleider en de crisisbegeleider. Het liefst zou ik van alles aan moeder willen vragen, maar ik merk dat ze daar niet op zit te wachten. Ze wil ook niets over ons weten. Wel vraagt ze waarom ik blijf werken als de kinderen bij ons komen wonen. We krijgen tenslotte toch geld voor het opvangen van de kinderen? Ik leg uit dat werk niet alleen een geldkwestie is, maar ik ook werk omdat ik het leuk vind. Onze pleegzorgbegeleider valt ons bij door te zeggen dat de vergoeding niet echt een riant salaris is.

‘Geen suiker, alleen verse groenten…’

Moeder zegt weinig, ze speelt met de suikerzakjes en maakt de letters van de naam van haar jongste kind op de tafel. Ze kijkt ons niet aan. Moeder probeert nog wat regie te houden door leefregels te vertellen. Geen suiker, alleen verse groenten, geen pakjes en zakjes, alleen versgeperste sap, geen limonade, dagelijks een beker melk. En zo gaat ze nog even door.

Ik hoor de eisenlijst groeien en denk; daar kan ik nooit aan voldoen! Ik maak graag alles van verse groenten en zonder pakjes en zakjes, maar ook ik gebruik ze wel eens. En wat moet je kinderen dan te drinken geven?

Gelukkig kunnen we nog overleggen met het crisisgezin waar de kinderen nu verblijven. Of dat een ander licht op de zaak zal werpen zien we volgende week, als we kennis met de kinderen gaan maken.

Foto: Ryan Moomey

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars