MENUMENU

Kerkproeverij en uitnodigen – Nieuw in de kerk

Internetdominee Janneke Nijboer kwam via Twitter in contact met Tynke. Tynke is nog niet zo lang geleden gedoopt en zoekt een gemeente waar ze zich thuis voelt. Ondertussen heeft ze heel veel vragen.

Van: Tynke
Aan: Janneke
Onderwerp: Kerkproeverij en uitnodigen

Hoi Janneke,

Hartelijk dank voor je antwoorden op mijn vragen.
Doet mij erg goed te lezen over gerechtigheid, want bevestigd zien dat ik juist heb gehandeld is via jou een verzorging van mijn wonden. 

Ik hoorde je op de radio vertellen over de kerkproeverij en schrok een beetje van wat je zei. Je zei dat je thuis aan je man had gevraagd of hij iemand zou uitnodigen om naar de kerk te gaan. En dat zijn antwoord “Nee” was, omdat hij het zelf ook niet leuk vindt in de kerk. Daarvan ga ik dan wel weer een beetje aarzelen. Niet vanwege jouw man in het bijzonder, maar is dit de sfeer in heel de kerk? Is het dan geen “thuis”? Als jij geen dominee was, zou jij dan mensen uitnodigen voor de kerk die jij “thuis” noemt?
Vragen kerkgangers sowieso wel eens aan mensen die van “buiten naar binnen kijken” of ze uitgenodigd zouden willen worden? Ik praat voor mezelf, maar ik stel zo’n uitreikende hand heel erg op prijs. 

Mag ik zo vrij zijn om even mee te denken?

De uitingen op internet rondom ‘kerkproeverij’ bevestigen mijn hele idee over kerk. De kerk komt op mij over als een gesloten bolwerk, waarbinnen mensen dingen doen die ze met elkaar hebben afgesproken (rituelen, tradities, gewoontes) en dat ze een wereld buiten de kerk als hele een andere wereld zien. 

kerk rituelen

Ik ben als de nieuwe schoondochter die moet worden voorgesteld aan de wel hele speciale familie. En ze zijn zeer huiverig om dat te doen; Hetzij omdat ze sowieso niet gastvrij zijn, of omdat mensen bang zijn voor verandering die nieuwe mensen brengen,, of omdat ze zich schamen voor hun rare familie en er niet trots op zijn en mij dat niet willen aandoen, of omdat ze eigenlijk zelf ook liever niet naar de kerk willen gaan, of omdat ze zich beter voelen dan anderen (wij zijn de uitverkorenen)? Geen idee!

Maar raar vind ik het wel. In de synode werd van de week zelfs gesproken over ‘zieltjes’ winnen. Dominees en theologen praten daarover op twitter, waar allerlei soorten mensen kunnen meelezen. Niet echt iets wat ik zou willen retweeten.
Het woord “zieltjes”, voelt in dit verband voor mij aan als een hautaine scheiding tussen ‘zieltjes’ binnen de kerk en er buiten.

In de evangelische gemeente is het tegenovergestelde waar. Daar moet je jezelf bijna beschermen tegen zoveel liefdesbombardementen en is de aantrekkingskracht om naar binnen te stappen bijna niet te weerstaan. Daar is de mooie gedachte: “Iedereen is potentieel kandidaat voor het Koninkrijk” en als ik iemand ontvang, ontvang ik Jezus zelf.

Aan de buitenkant kun je niet zien wie God aan Jezus heeft verbonden.

Ik ben de kerk, ik ben de samenkomst. Net zoals jij en jouw man dat zijn. In het onzichtbare zijn wij één lichaam. Uitnodigen om deel te nemen aan het uiterlijke gevolg – de zichtbare gemeente – zou vanzelfsprekend moeten zijn, omdat het allang werkelijkheid is en niet door mij, maar door Hem bedacht is.

Zomaar wat gedachten 🙂

Tyn

Van: Janneke
Aan: Tynke
Onderwerp: Kerkproeverij en uitnodigen

Dag Tyn,

Dank voor je mail! Ik ben onder de indruk van wat je allemaal ziet ervaart en hoe je dat benoemt. Je legt de vinger op de zere plek als je het hebt over de geslotenheid van kerken. In deze mail ga ik op een aantal dingen in.

De kerk een thuis?

Je vraagt: Is de kerk dan geen thuis? Als ik aan een thuis denk, denk ik aan een plek waar je helemaal jezelf kunt zijn en waar je veilig bent. In de dagelijkse werkelijkheid delen mensen vaak een thuis met andere huisgenoten. Op de plek waar je thuis bent, kun je ook kritiek hebben, veel kritiek.

Zoals het tot nu toe vaak gegaan is in de kerk, is dat je als kerklid na een verhuizing automatisch lid werd in de plaats waar je woonde. Bij die gemeenschap hoorde je automatisch en moest je er voor zorgen dat jij je thuis ging voelen. Langzamerhand gaan mensen veel bewuster kiezen. Niet alleen na een verhuizing, maar ook als je vanaf het begin bij een gemeente hoort stappen mensen over naar een gemeente die beter aansluit. Het kan dus best zijn dat je bij een gemeente hoort, dat je elke zondag naar de kerk gaat, maar dat het toch niet echt voelt als een thuis. Er zijn veel lieve mensen, die geduldig meebewegen met hoe het in de gemeente gaat, maar toch niet zo enthousiast zijn over de gemeente waar ze bij horen, om mensen uit te nodigen.

Zieltjes winnen?

Binnen de protestantse kerk in Nederland was het lange tijd niet gebruikelijk om mensen buiten de kerk uit te nodigen. Nu wordt dat opeens van ze gevraagd door de kerkproeverij. Er zijn heel veel argumenten om dit niet te doen. Bijvoorbeeld dat mensen misschien wel iemand willen vragen, maar bang zijn dat wat in de kerkdienst gebeurd zo vreemd is, dat het niet te begrijpen is en dat het daarom misschien eerder negatief dan positief werkt.

Zelf haalde je het punt aan over het ‘zieltjes winnen’. Ook binnen de kerk hebben veel mensen een hekel aan die term. Ze willen mensen best laten proeven van hun kerk, maar zijn bang dat mensen van buiten zich te snel en te nadrukkelijk voelen overvraagd om ook te gaan geloven.

Jammer is dat er vaak geen andere mogelijkheden worden aangeboden voor kerkelijke beginners, God-zoekers en snuffelaars, zodat het in ieder geval mogelijk wordt om kerk en geloof te verkennen..

God verbindt mensen aan Jezus

Wat de kerkproeverij in ieder geval doet, is dat kerkmensen weer eens heel nadrukkelijk moeten gaan nadenken over de vragen die bijvoorbeeld jij stelt. Waarom blijven de deuren zo stevig dicht? Voor veel mensen is de kerkdienst het allerbelangrijkste van het gemeenteleven en waarom durf je dat nu juist niet te delen? Wat laat je buiten de kerk wel zien van jouw geloof?

Daarbij komt nog eens de vraag naar God. Terecht zeg je dat het God is die mensen aan Jezus verbindt. Het zou mooi zijn dat gemeenten die verbinding niet in de weg staan, maar onbevangen en open iedereen welkom heten, of je nu voor de eerste keer komt of een trouwe kerkganger bent.

Pff, Tyn, ik hoop dat je wat met mijn reactie kunt. Ik zou er nog veel meer over kunnen zeggen, maar laat het eerst hier bij en wacht je 999 andere vragen af!

Janneke

Eerdere blogs in de rubriek Nieuw in de kerk:

Nieuw in de kerk , 12 mei 2017

Over liefhebben – Nieuw in de kerk, 26 mei 2017

Liefde en recht doen – Nieuw in de kerk, 9 juni 2017

Meer weten over internetdominee Janneke Nijboer:

Janneke komt op voor mensen

Een reactie op “Kerkproeverij en uitnodigen – Nieuw in de kerk
  1. Marijke Bezemer van Doorne schreef:

    Beste Janneke en Tijnke. Toevallig hadden wij het ook over de proeverij. Jezus ik ben de weg de waarheid en het leven niemand komt tot de Vader dan door mij, verbindt ons met God. Het viel mij op dat jullie het anders zien. God stuurt je ontdekt het wonder van herkennen dan zie je het woord levend worden je hoort de verhalen en gelijk leg je een link naar het heden. Dat proef je niet gelijk maar als het proeft smaakt het naar meer. Het recept is geheim maar met elkaar proeven is bijzonder het geeft levenskracht.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
23 juni 2017
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars