Kerst met kinderen: vier feest en leg het niet op

Bij mij in de kerk spreek ik nog weleens (groot)ouders die met enige nervositeit naar de kerstdagen toeleven. Kinderen en kleinkinderen aan tafel, kerstboom in de hoek, rollade in de oven, maar ja: die kerstboodschap? De geboorte van Jezus? Hoe krijg je dat tussen voor- en hoofdgerecht geprakt? Hoe geef je je kinderen iets van het kerstfeest mee?

Vergis je niet: de kerstdagen kunnen in sommige families op de klippen lopen op dit onderwerp. Ouders die krampachtig willen bidden of Bijbellezen en (klein)kinderen die hun irritatie daarover niet kunnen verbergen. “Hou eens op met dat religieuze gedoe!”, “We zijn er toch? Dat is toch genoeg?”. Daar valt wat voor te zeggen. Maar voor sommige ouders heeft kerst ontegenzeggelijk een religieus karakter. En op welk moment kan dat beter tot uitdrukking komen dan bij het kerstdiner, wanneer alle potentiële doelwitten rondom je aan tafel zitten?

Laat het feest zijn

Mijn idee is dit: de kersttafel is niet de uitgelezen plek om te evangeliseren. Of je die rol als ouder of opvoeder op je moet nemen is überhaupt de vraag. Kinderen hebben een voorbeeld nodig en als je jouw voorbeeld door je geloof laat kleuren dan is daar niks mis mee. Maar laat het feest vooral een feest zijn.

Een goede voorbereiding

Wil je je kinderen of kleinkinderen iets vertellen over wat er met kerst gevierd wordt (en heel belangrijk: wat dat voor jou betekent) doe het dan in aanloop naar de feestdagen. Heel simpel, met het kerstverhaal uit de Bijbel of aan de hand van een kerststalletje. Dat is geen indoctrinatie, maar in de eerste plaats een mooi verhaal én een wezenlijk onderdeel van onze cultuur. Zo haal je voor de kerstdagen zelf de druk van de ketel.

Hoe laat jij aan jouw kinderen merken wat kerst voor jou betekent?

2 reacties op “Kerst met kinderen: vier feest en leg het niet op
  1. Avatar Anje schreef:

    Inderdaad helemaal mee eens.ben zelf op zoek naar kerstverhaal waar de kleinkinderen een rol inspelen als duif, koe, ezel schaap enz. Al Side genoemd worden moeten ze passend geluid maken. Alles is in goede harmonie verlopen, ze hebben geholpen met ” bedienen”, toetje maken enz, was fijn samen te zijn.

  2. Avatar Mies schreef:

    Mijn broer heeft heel erg die neiging. Ik werd als alleenstaande moeder met de kinderen eens uitgenodigd bij hun “gezin” om daar ‘s middags kerst te vieren. Op zich een leuk gebaar, maar ik voelde me ook onderdeel van hun kerstproject. Zeker toen het hele kersevangelie voorgelezen werd, terwijl wij vers uit de kerstdienst kwamen. Maar ik ben dan ook slechts een “cultuurchristen” in hun ogen.

Deel dit verhaal:
Sjoerd Muller

Geschreven door:

Thema: Blog
25 december 2018
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief