MENUMENU

Wie je ook bent, kom erbij!

Woensdag 10 december j.l. was het de Dag van de Mensenrechten. Amnesty International hield een schrijfmarathon: 24 uur schrijven voor mensen die het recht op vrijheid ontnomen is of wordt.

Niet ideaal

De wereld is in beweging en niet op alle plaatsen even fraai. Ik hoef alle brandhaarden niet op te sommen. Het vervult de meesten van ons met afschuw. Bij diegenen die geen oorlog of geweld kennen, zal het vooral veel vraagtekens oproepen. Het is ook nauwelijks te begrijpen: bijna iedereen wil vrede, maar het schijnt maar niet te lukken! Die woensdag hield ik een presentatie over mensenrechten, vrede en veiligheid in het Praathuis in Zevenaar, wetend dat er mensen bij zouden zijn die voor oorlog en geweld gevlucht waren. En daar sta je dan. Hoe begin je dan een gesprek over mensenrechten, vrede en veiligheid, wanneer je zelf nog nooit een oorlogssituatie hebt meegemaakt?

Bescheiden. Zo begin je. Een soort mea culpa, niet zozeer als schuldbelijdenis, maar als inleidende kennismaking. De mensen moeten weten vanuit welk perspectief je spreekt. Daar hoor je de verhalen van intimidatie, angst, marteling, dood, verderf en vluchten. Schrijnend en bewonderenswaardig. Allen zitten er tóch  bij met een gezicht van ‘dat was toen, dit is nu’. Dat is natuurlijk wel zo, maar dat soort ervaringen tekent je. Stel je voor, alles en iedereen achterlaten. Bang voor het leven, bang voor de dood.

Kerst…feest?

Op weg naar Kerstmis komen zulke verhalen dubbel binnen. De donkere dagen voor de geboorte van Het Licht. Maria, de hele weg hoogzwanger op de rug van een ezel. Jozef ernaast lopend, bezweet en moe. En dan na die hele tocht nergens plaats vinden. Niemand die jou een plaats wil geven. Bij niemand, behalve die ene die een stal ter beschikking stelde. Daar kwam Het Licht ter wereld. Het Licht dat zulke verschillende mensen aantrok: koningen, maar ook herders. En wie weet wie nog meer waar niet over gesproken wordt. Ik kan me bijna niet voorstellen dat er behalve Maria geen enkele vrouw bij de kribbe gezeten heeft.

Kerstmis is een feest van licht: van open haarden, kerstlichtjes in de boom en kaarsen. Huizen stralen wanneer familie en vrienden samenkomen om het kerstfeest te vieren. Het Licht licht op in het samenzijn. Met de verhalen van 10 december nog in mijn oren, lees ik dan berichten over mensen voor wie Kerst 2014 heel wat anders betekent: Hoe overleven wij? De kinderen in de vluchtelingenkampen op de grens met Syrië of in Afrika, de Palestijnse moeders in Gaza, maar ook de zwervende mensen in Amsterdam, de nabestaanden van vlucht MH17, de gekwetsten en geïsoleerden, die alleen nog warmte krijgen van een CV, kachel of kaars.  Geen mens te bekennen.

Iedereen welkom

En is dat niet de essentie van Kerstmis: samenkomen rond de geboorte van Dat Kind, dat voor zoveel mensen nog steeds een troost en steun is? Ook ieder van ons kan die troost bieden. Neem alle mensen die verdwaald, verjaagd of vereenzaamd zijn in gebed mee. Wie dan ook. Denk aan ze, steek een kaarsje voor ze op. Iedereen is welkom en mag in het Licht komen staan. Wie je ook bent, kom erbij!

Zalig Kerstfeest en een heel gezegend, voorspoedig 2015!

 

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
24 december 2014

[views]
Kaarsjes:
  •  

    T

    Dat T. weer volwaardigmlid mag zijn v. D.B. Hulp en Licht, Leiding voor T. Bescherming van een groot schild van Licht om T heen. Dat T niet te gronde gaat aan de eigen fouten.
  •  

    Harold

    Ik bid God dat Harold rust en vrede in zijn hoofd mag krijgen
  •  

    Bobbie Athena

    Ik hoop dat jouw leven heel mooi en heel lang en heel gelukkig en heel goed mag zijn
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars