MENUMENU

Kerstavond – Alleen?

Nooit is het verlangen naar vrede, warmte en liefde zo algemeen voelbaar als in de dagen rond Kerst.

Moe van tegenslagen en een beetje somber vanwege de steeds korter wordende dagen, verlangen we naar een nieuw begin. Naar lichtpuntjes in het donker. Naar menselijke warmte in een koude wereld. Slagen we er dit jaar in om die warmte en vrede te vinden bij elkaar? Geldt dat dan voor iedereen? En hebben we het kerstverhaal daar nog bij nodig?

Kille wereld

Op kerstavond lezen we over de geboorte van Jezus uit het evangelie van Lucas. In een paar zinnen maakt hij duidelijk in wat voor wereld Jezus wordt geboren. Dat was in de dagen van keizer Augustus, die heerste over het onmetelijke Romeinse rijk. Op zijn bevel moet iedere inwoner van het rijk zich laten registreren. Wil hij weten over hoeveel mensen hij macht heeft? Hoeveel belasting er geïnd kan worden? Hoe sterk hij zijn legers kan maken?

Zijn bevelen hebben grote invloed op het leven van miljoenen mensen. Zo ook op het leven van Jozef en Maria, de ouders van Jezus. Om zich te registreren moeten ze op reis, naar de stad waar Jozef vandaan komt, Bethlehem. Als ze daar aankomen is Maria hoogzwanger. Desondanks worden ze niet gastvrij ontvangen. Dan schrijft Lucas (hfst. 2: 6-7):

Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een doek en legde hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad.

Wat een droevig verhaal, eigenlijk . Gedwongen worden om op reis te gaan ook al ben je hoogzwanger. Geen gastvrijheid vinden, geen zorgzaamheid, geen onderdak. En dan, ver van je familie en je vrienden, je eerste kind ter wereld brengen in de open lucht. Het in een voederbak voor de dieren moeten leggen. Een koude wereld schetst Lucas ons. Een wereld waarin het leven van gewone mensen kwetsbaar is. Machteloos staan ze tegenover de bevelen van de keizer in Rome. En machteloos tegenover de kilte van de mensen om hen heen.

Niet alleen

Wat valt er dan te vieren? Waarom is Kerst een feest? Omdat het onvoorstelbare gebeurde. In deze koude wereld, waarin de mensen het niet voor elkaar krijgen, wil God zelf aanwezig zijn. Niet als keizer in Rome, met zijn legers en bevelen. In dat kind van Maria en Jozef komt God zelf op aarde, om een nieuw begin te maken. Een kwetsbaar begin, dat menselijke warmte oproept en blijdschap, te beginnen bij een stel ruige herders.

Een ongelooflijk verhaal. Zo moeilijk te bevatten. God die mens wordt? En toch, daar gaat het om. Want hoezeer we ons best ook doen met Kerst, we komen er nooit helemaal op eigen kracht. Hoe gezellig we het ook maken, ergens weten we ook wel dat er nog mensen eenzaam in de kou staan. Of voelen we onze eigen eenzaamheid en onmacht, juist aan het kerstdiner.

Mocht dat voor jou zo zijn, denk dan aan het verhaal van Kerst. We staan er niet alleen voor in deze wereld, die zo kil en eenzaam kan zijn. God is met ons.

Foto: Lonesome, door Ciocci, op Flickr.com

7 reacties op “Kerstavond – Alleen?
  1. Jolanda schreef:

    Dank u voor uw troostende woorden. Volgens mij kunnen we samen best meer doen. Waarom komt er geen oproep op mijn kerk waar mensen die ruimte hebben iemand kunnen uitnodigen om bij hun kerst te vieren.
    Als ik zie hoeveel eten er verspild wordt dan denk ik altijd nodig iemand uit. Dat doe ikzelf ook. Niemand hoeft eenzaam te zijn als we allemaal iets doen. Dit geld voor mij niet alleen met kerst.

    • Hette Domburg schreef:

      Dag Jolanda,
      dank voor je reactie. Wat goed dat je je huis en tafel deelt met anderen in deze dagen. Een inspirerend voorbeeld. Ik hoop dat anderen die dit lezen je voorbeeld volgen. Gezegende kerstdagen wens ik je toe, met veel warmte en hoop.

  2. Bart schreef:

    waar om alleen met kerst al die goede wensen, en niet met Pasen of Pinksteren ? ja kerst de geboorten ,maar Pasen de wederopstanding en de vergeving , en met Pinksteren de geest van |God , die over ons werd uitgestort , dit is voor mij de drie eenheid, en met kerst krijg ik het idee ,dat het tegenwoordig meer is van lief zijn voor elkaar ,kadootjes geven en een kaartje sturen .
    waar door het ware feest van de geboorte zijn glans verliest.

    • Fred Omvlee schreef:

      Hoi Bart, ik ben ook voor felicitaties en goede wensen bij Pasen en Pinksteren, of elke zondag, elke dag! Maar deze collectief gedeelde dagen met mensen ongeacht geloof, rijkdom, nationaliteit heeft ook wel wat, vind ik. Geef op jouw manier glans aan de geboorte van Jezus! Ik wens je liefdevolle dagen toe!

  3. mar schreef:

    het is een beetje dubbel inderdaad , feest vieren terwijl er zoveel gaande is in de wereld, eerlijk gezegd, ben ik vaak triest rond deze dagen.Ben het eens met Jolanda, kijk rond en besteed aandacht als er iemand op je pad komt die eenzaam zou kunnen zijn, maar in feite kan iedereen zich eenzaam voelen. Als het er niet van komt iemand uit te nodigen, om wat voor reden dan ook, kun je ook iemand opzoeken, of bellen of skypen kortom aandacht geven

    • Willy van Kampen schreef:

      Dank je wel Hette voor je mooie blog waarin we er weer bij worden bepaald dat we er niet alleen voor staan.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
24 december 2014

16 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars