MENUMENU

Kijk verder dan je neus lang is!

Ik zit op mijn werk. Mijn eerste cliënte wil wel komen -ze mailt net- maar haar oppas is te laat. Daar doe je weinig aan. Eigenlijk moet ik haar uitschrijven omdat het de vijfde keer is. Goede reden of niet; dit kost te veel. Ik stel mijn beslissing nog even uit en mijmer wat.

Jaloers

Het is vakantie en Joost is met de kinderen thuis. Ze “chillen” een dagje; beetje Lego-en, de meiden wat slapen en verder leve de Duplo, de glijbaan en alles waar je op kunt klimmen. Hoewel ik erg houd van mijn werk en het fijn is om even hulpverlener in plaats van moeder te zijn, vandaag was ik graag thuis geweest; gewoon lekker mee-chillen. Ik ben hier in mijn kantoortje dus best een beetje jaloers.

Joost is ook jaloers, op mij. Joost “chilt” al te lang. Hij zit nu ruim een half jaar noodgedwongen thuis omdat er geen werk is. In zijn vakgebied; de kunsten, zijn er weinig banen en dan heeft hij ook nog eens de pech dat hij moet auditeren met vele anderen voor een rol of een klus. Het gebrek aan perspectief en het besef dat hij binnenkort geen recht meer heeft op een uitkering helpen niet mee. Dus gaat hij zelf aan de slag; hij probeert zijn eigen werk te creëren en hoopt daar straks inkomen uit te kunnen halen. Hij kan het goed; in huis hoor ik voortdurend zingen, er is een handpop in de maak en moeders op het schoolplein worden tussen neus en lippen door geïnterviewd over wat zij willen bij een leuk kinderfeestje. Ik ben ontzettend trots op hem!

Kijk verder dan je neus lang is!

Maar Joost krijgt geen applaus. Terwijl dat wat hij nú doet echt moeilijker is dan een mooie première spelen voor de koningin. Of in een toneelstuk maandenlang een paardenhoofd boven zijn hoofd houden van een paar kilo. Een kikker laten vliegen en zingen. Hij kan het allemaal. Met gemak. Maar dit is anders. Hij moet doorzetten op eigen kracht, zonder collega’s, zonder zekerheid van slagen en vooral van een inkomen. Net als bij mijn cliënte trouwens. Zij heeft écht een goede reden, kan er écht weinig aan doen. Terwijl iemand die het naadje van de kous niet weet, gemakkelijk zou kunnen denken dat zij haar best niet doet. Gelukkig weet ik dat het anders is. Bij haar en bij Joost. Jezus keek ook altijd verder dan de buitenkant. Dus zo dadelijk ga ik mijn cliënte bellen en samen zoeken naar een oplossing. En Joost? Die geef ik vanmiddag een staande ovatie!

 

foto: theater Terra

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars