MENUMENU

Kruip in de huid van…

Vanavond is het weer zover. Net zoals vorige week zaterdagavond kruip ik in de huid van Marjan. Een hele avond lang mag ik Marjan Klaassens zijn. Te gast, maar ook een beetje aan het werk in een kuuroord. Nou ja, uiteindelijk een kuuroord vol met stress.

Klucht

Sinds september ben ik lid van een toneelvereniging. Een passie die al van jongs af aan in mijn bloed zit. Meegekregen in de genen. Met dank aan mijn vader die heel wat rollen heeft vertolkt bij de plaatselijke toneelvereniging. Zowel in kluchten en blijspelen als in serieuzere dramastukken.

Jong

Toen ik een jaar of 8 was, zeurde ik al aan zijn hoofd dat ik met hem mee wilde naar toneel. En als hij nieuwe stukken ging lezen en uitzoeken voor het nieuwe seizoen, las ik mee. Als daar heel toevallig een jong meisje in zat, was dat natuurlijk het allerleukste stuk en de beste keuze. Maar mijn vader hield het nog even tegen.

Feest

Tot ik 16 was, toen vond hij het blijkbaar goed en speelde ik mijn eerste rolletje. Geweldig vond ik het. De repetities waren wekelijkse feestjes en de uitvoeringen een groot plezier. Het was ook uniek om samen met mijn vader op de planken te staan. Hoewel ik me dat toen misschien wel minder goed realiseerde dan nu.

Herinneringen

Toen ik eenmaal een baan had en op onregelmatige tijden aan het werk was, stopte mijn toneelcarrière. Mijn vader ging stug door tot de toneelvereniging ter ziele ging. We hadden het er vaak over en soms speelden we nog spontaan een scène uit een klucht. Afgelopen zomer, een aantal weken voordat hij kwam te overlijden, kon ik hem nog vertellen dat ik weer toneel ging spelen. Zijn ogen begonnen te twinkelen en hij vond het prachtig. Hoewel hij toen al behoorlijk vergeetachtig was geworden, kwamen er weer heel wat toneelherinneringen naar boven.

Plezier

Afgelopen zaterdag mocht ik dus weer op het toneel staan. En ik begreep mijn vader weer en ik begreep het voor mezelf ook weer. Wat is het heerlijk om even een avond helemaal weg te zijn. Een avond even iemand anders te spelen. Even helemaal weg van alle beslommeringen en alle zorgen die er zijn. Zelf genieten en daarmee ook nog eens anderen aan het lachen maken.

Wat is jouw passie?

Herken je het? Misschien niet als toneelspeler, maar zó van een hobby kunnen genieten dat je even helemaal nergens anders meer aan denkt. Dat het je zorgen en moeilijkheden even weg neemt om er vervolgens misschien wel weer beter tegen te kunnen?

In ieder geval doe ik het vanavond weer met heel veel plezier en een postume knipoog naar mijn vader: “Goedendag, mijn naam is Marjan Klaassens!”

2 reacties op “Kruip in de huid van…
  1. Ans Verhart schreef:

    Herkenbaar Marleen.
    Vooral het lezen van de stukken voor een nieuw seizoen.
    Veel plezier met het spelen.

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
16 februari 2019
Kaarsjes:
  •  

    Zorgverleners.

    Geef vrede door van hand tot hand. De sterke,zachte hand zij dank, die meer dan troost kan geven: als woorden stokken, spreekt de hand in vriendschap, steun en zegen.
  •  

    mijn grote liefde

    dat wij samenkomen en dat je echt definitief gaat kiezen voor mij en onze kleine meid. ik hou van je met heel mijn hart. Laat ons alstublieft samen gelukkig worden. Dit is mijn liefste wens. ik wil je gelukkig maken en al mij n liefde geven.
  •  

    Mijn ouders

    Het spijt mij dat ik jullie niet kon geven wat ik graag wilde geven als zoon. En dit spijt me oprecht . Ik mis jullie .
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars