MENUMENU

Hoe moet dat nou later?

Ik hou me groot voor mijn kleine meisje, maar eigenlijk ben ik doodsbang voor onweer.

Wat een onweer trok er laatst over ons huis! Een hele lichtshow, dreigend gedonder en bakken water uit de hemel. Als ik zoiets op tv had zien, zou ik vast iets gezegd hebben over de wonderen der natuur of over Gods prachtige schepping. Maar eerlijk is eerlijk: ik ben nog steeds een beetje bang voor onweer.Daar zal vast wel iets dieps onder schuil gaan als mijn angst om te controle te verliezen, of mijn prikkelgevoeligheid. Hoe dan ook, ik kon er niet van slapen. Onze dreumes van 1,5 jaar trouwens wel, gelukkig!

‘Hoe moet dat nou later?’

Toen ik na een tijdje weer naast manlief in bed kroop, piekerde ik hardop: “Hoe moet dat nou later, als ze bang is voor het onweer? Hoe moet ik haar dan troosten!?” Manlief vond, waarschijnlijk terecht, dat ik me niet druk moest maken, en draaide zich weer om.

‘Kinderlijk eenvoudig geloof’

Ineens moest ik denken aan het liedje dat we vroeger met het kinderkoortje in de kerk zongen: “Je hoeft niet baaaang te zijn, al gaat de stoooorm tekeer. Leg maar gewoon je hand in die van onze Heer.” Het was een van mijn lievelingsnummers, en ik zong het vanuit mijn tenen (ging ook zo lekker, met de nadruk op de klinkers) en met een kinderlijk eenvoudig geloof.

Je hoeft niet bang te zijn

Soms mis ik dat een beetje. Goed, ook met mijn kinderlijke geloof was ik bang voor onweer, en dat is blijkbaar dus nooit overgegaan. Maar toch, die God die ons beschermde tegen allerlei moeilijkheden, die zou ik nog wel eens tegen willen komen.”Je hoeft niet bang te zijn, als oorlog komt, en pijn. God zal er als een muur, rondom je leven zijn.”

Wat zou ik mijn lieve kleine meisje toch zo’n geloof gunnen. Wat zou ik graag zorgen dat ze nooit pijn hoeft te hebben, nooit bang hoeft te zijn. Ik weet dat ik haar niet tegen alles kan beschermen. Maar als ze ooit angstig tegen me aan kruipt, zal ik toch met al het vertrouwen dat ik in me heb, al is het maar zo klein als een mosterdzaadje, vanuit mijn tenen in haar oor fluisteren: “God zal er als een muur, rondom je leven zijn.”

Foto: Carolina Ödman

 

3 reacties op “Hoe moet dat nou later?
  1. Marijke schreef:

    Ik zou ook wel heel graag nog voluit willen geloven dat God ons overal tegen beschermt, dat Hij ons alles geeft wat we nodig hebben, zoals in de bijbel staat. Maar alles wat ik in de wereld, dichtbij en veraf, zie gebeuren, maakt dat ik dat heel moeilijk te geloven vind. En dat vind ik heel erg jammer en ook ik hoop dat kinderlijke geloof terug te vinden. (Eerste stap was weer gaan lezen in een kinderbijbel, de Nieuwe Jeugdbijbel, je weet maar nooit of het helpt 😉 ). Maar ook dat ik denk: het kan nooit zo (letterlijk?) bedoeld zijn als het er staat, zoals ik het opvat, als je ziet wat er gebeurt. Maar hoe is het dan wel bedoeld …? Maar het zou mooi zijn, als je je kindje tóch dat kinderlijke, onvoorwaardelijke, geloof mee zal kunnen geven!

    • Annie schreef:

      Je hoeft niet bang te zijn, mijn man vind het zien van onweer prachtig en is gefascineerd door dit natuurverschijnsel. Ik ben altijd blij als de bui voorbij is. En geloof dat God is er altijd is voor jou en ook voor mij. Ondanks dat er veel geweld en verdriet in de wereld is geloof ik dat we ons gesteund mogen weten door God dat hij er voor ons is elke dag. Wij zouden wat meer tijd voor God vrij moet maken. Hoe stormachtig het ook in je leven kan zijn heb ik zelf ervaren dit jaar. In mei kreeg ik te horen dat ik borstkanker heb, na mijn operatie kreeg ik te horen dat ik geen nabehandeling hoef. Dit is voor mij een wonder. Nog geen twee maanden later kreeg ik een auto ongeluk, bij het oversteken zag ik een vrachtauto van rechts niet. Een botsing en de auto totall loss maar zelf had ik niets ik dank God dat het goed is afgelopen. En voel me beschermd en denk dan aan het gebed van de Ierse monnik St. Patrick : De Heer zij voor ons om ons de juiste weg te wijzen. De Heer zij naast ons om ons in de armen te sluiten en te beschermen tegen gevaar. De Heer zij onder ons om u op te vangen wanneer we dreigen te vallen. De Heer zij in ons om ons te troosten als we verdriet hebben. Hij omgeve ons als een beschermende muur, wanneer anderen over ons heen vallen. De Heer zij boven ons om ons te zegenen. Amen.

  2. Ingeborg schreef:

    Ha Suzanne, hier een kerk genoot 😉 Mooi om je eerste blog te lezen! Ons kinderlijk geloof… Ja, Jezus moedigt ons er wel toe aan, maar zelf vind ik dat ook heel moeilijk hoor. Zoals Marijke schrijft, vind ik het ook zo moeilijk om Gods betrokkenheid te rijmen met als ik zie wat er soms gebeurt in de wereld en mijn eigen leven. En toch hou ik van God en houdt Hij van mij. Dat geeft vertrouwen, ondanks alles waarin ik soms moeilijk op Hem kan vertrouwen. God zeg ‘ Ik ben.’, al gaat de storm te keer. Het feit dat ik mag weten dat Hij er is geeft mij veel rust, ook al betekent het niet dat hij ons altijd voor dingen behoed of spaart in dit leven. Zijn aanwezigheid (hoe stil ook soms) is een ankerpunt dat Hij ons geeft.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
9 augustus 2014

[views]
Kaarsjes:
  •  

    nelleke

    is toch nog een goed jaar geweest steeds alles goed bid dat volgend jaar ook goed komt
  •  

    T

    Dat T. weer volwaardigmlid mag zijn v. D.B. Hulp en Licht, Leiding voor T. Bescherming van een groot schild van Licht om T heen. Dat T niet te gronde gaat aan de eigen fouten.
  •  

    Harold

    Ik bid God dat Harold rust en vrede in zijn hoofd mag krijgen
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars