Hoe moet dat nou later?

Ik hou me groot voor mijn kleine meisje, maar eigenlijk ben ik doodsbang voor onweer.

Wat een onweer trok er laatst over ons huis! Een hele lichtshow, dreigend gedonder en bakken water uit de hemel. Als ik zoiets op tv had zien, zou ik vast iets gezegd hebben over de wonderen der natuur of over Gods prachtige schepping. Maar eerlijk is eerlijk: ik ben nog steeds een beetje bang voor onweer.Daar zal vast wel iets dieps onder schuil gaan als mijn angst om te controle te verliezen, of mijn prikkelgevoeligheid. Hoe dan ook, ik kon er niet van slapen. Onze dreumes van 1,5 jaar trouwens wel, gelukkig!

‘Hoe moet dat nou later?’

Toen ik na een tijdje weer naast manlief in bed kroop, piekerde ik hardop: “Hoe moet dat nou later, als ze bang is voor het onweer? Hoe moet ik haar dan troosten!?” Manlief vond, waarschijnlijk terecht, dat ik me niet druk moest maken, en draaide zich weer om.

‘Kinderlijk eenvoudig geloof’

Ineens moest ik denken aan het liedje dat we vroeger met het kinderkoortje in de kerk zongen: “Je hoeft niet baaaang te zijn, al gaat de stoooorm tekeer. Leg maar gewoon je hand in die van onze Heer.” Het was een van mijn lievelingsnummers, en ik zong het vanuit mijn tenen (ging ook zo lekker, met de nadruk op de klinkers) en met een kinderlijk eenvoudig geloof.

Je hoeft niet bang te zijn

Soms mis ik dat een beetje. Goed, ook met mijn kinderlijke geloof was ik bang voor onweer, en dat is blijkbaar dus nooit overgegaan. Maar toch, die God die ons beschermde tegen allerlei moeilijkheden, die zou ik nog wel eens tegen willen komen.”Je hoeft niet bang te zijn, als oorlog komt, en pijn. God zal er als een muur, rondom je leven zijn.”

Wat zou ik mijn lieve kleine meisje toch zo’n geloof gunnen. Wat zou ik graag zorgen dat ze nooit pijn hoeft te hebben, nooit bang hoeft te zijn. Ik weet dat ik haar niet tegen alles kan beschermen. Maar als ze ooit angstig tegen me aan kruipt, zal ik toch met al het vertrouwen dat ik in me heb, al is het maar zo klein als een mosterdzaadje, vanuit mijn tenen in haar oor fluisteren: “God zal er als een muur, rondom je leven zijn.”

Foto: Carolina Ödman

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Suzanne Struiksma

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars