MENUMENU

Leren wachten

Verlangen naar iets wat je wilt hebben. En dat een paar weken volhouden. Het feest van Sinterklaas is een leerschool voor kinderen. Ze leren het uit te houden met nog niet vervulde wensen. En vaak blijven er na het feest nog wensen over. Niet alle zijn vervuld.

Ook voor ons, volwassen mensen, kan het wachten lang duren. Je bent ziek (geweest) en wacht al lang op herstel. Je probeert je huis te verkopen en het lukt maar niet. Je bent al maanden aan het solliciteren. Of al jaren op zoek naar een fijne partner. Of…

Verlangen

Dit zijn geen kleine verlangens, maar wezenlijke zaken: gezondheid, financiële zekerheid, een goede relatie. En je mag verwachten dat je er blij van wordt als ze in vervulling gaan. Er zijn ook verlangens die verder gaan dan ons persoonlijke geluk. Verlangen naar vrede (zoveel mensen op de vlucht…). Verlangen naar een veilige wereld. Een einde aan honger, armoede, onrecht.

Dit verlangen is eeuwen oud. Het heeft op de christelijke kalender een vaste plaats gekregen in de weken voor Kerst. Er worden teksten gelezen over verlangen: over de woestijn die tot bloei zou komen. Over een leeuw die vreedzaam met een kalf zou spelen. Over God die mensen bevrijdt. Beelden van een wereld waaruit alle ellende verdwenen is.

Zonder klagen

De eerste eeuw na Jezus verwachtten veel christenen dat hij snel terug zou komen. En dat dan die tijd van vrede en gerechtigheid zou aanbreken. Geen tranen meer, geen pijn. Ze waren zo vol van dit verlangen, dat ze ongeduldig werden. En zoals bij kinderen rond de zak van Sinterklaas, leidde dat ongeduld wel eens tot gekibbel. Tot verwijten aan elkaar. Alsof mensen elkaar de schuld gaven dat ze zo lang moesten wachten.

Dat kan ook ons overkomen. Dat we het niet uithouden met ons onvervulde verlangen. Met ons niet perfecte leven. Dat we beginnen te klagen over de mensen om ons heen. Alsof het aan hen ligt dat we niet beter worden, ons huis niet verkopen, geen baan vinden, niet …

Over dat ongeduld lezen we in de Bijbel in de brief van Jacobus (5, vers 7-9):

Heb geduld, beste mensen, tot Jezus komt. Denk eens aan de boer, die geduldig blijft wachten op de kostbare opbrengst van zijn land, tot de regens van najaar en voorjaar zijn gevallen. Wees net zo geduldig en houd moed, want Jezus zal spoedig komen. Klaag niet over elkaar, beste mensen, want daarmee roept u het oordeel over u af.

Wachten zonder te klagen over elkaar. Want als je over een ander klaagt, zal er dan geen reden zijn om ook over jou te klagen?

Zoals de boer

Geduld hebben. Maar hoe doen we dat? Jacobus verwijst naar de boer, die weet dat er gezaaid is en dat de natuur haar tijd nodig heeft. De goede dingen komen niet ineens, maar groeien geleidelijk. En wat er komt, ligt niet geheel in onze hand. Dat moeten we net als de boer uit handen geven.

In onze technische wereld zijn we gewend aan snelle oplossingen. Dat verlangens vervuld worden voordat we beseffen dat we ze hebben. Maar voor echt belangrijke zaken gaat dat niet op. In deze tijd voor Kerst lijkt het me goed nog eens stil te staan bij die brief van Jacobus. Geduldig wachten, het uithouden met onze onvervulde verlangens, in een onvolmaakte wereld. Het uithouden met onze pijn, ons verdriet, onze onbeantwoorde vragen, hoe moeilijk ook.

Jacobus schreef aan mensen die hierbij houvast hadden aan hun geloof. Dat wens ik jou ook toe. De tijd voor Kerst is een tijd om daarin te oefenen. Leren wachten en geloven.

3 reacties op “Leren wachten
  1. monique schreef:

    dank u…

  2. anne schreef:

    De goede dingen komen niet ineens, maar groeien geleidelijk. En wat er komt, ligt niet geheel in onze hand.
    PRACHTIG

  3. Joke schreef:

    Prachtig !

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
11 december 2013

14 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars