MENUMENU

Levensvraag: Kun je God bewijzen?

Is God meer dan een ‘gevoel’? Kun je komen met redelijke argumenten voor het geloof in God? Of is alles afhankelijk van de individuele beleving van mensen? Mensen willen graag zekerheid en zoeken naar bewijzen. Daarbij is het geloof in de wetenschap erg groot. Wat ‘wetenschappelijk’ vast staat is onweerlegbaar. ‘De wetenschap heeft aangetoond…’ Einde discussie. Klopt dat wel? Dé wetenschap bestaat niet. Wetenschappelijke inzichten zijn ook voorlopig en worden telkens weer bijgesteld. Er zijn van het geloof geen bewijzen, wel getuigen.

De vraag is wat we precies bedoelen met een ‘bewijs’. Moet je dat op natuurwetenschappelijke wijze vaststellen, via experimenten? Is wiskundig of natuurkundig ‘bewijs’ een bewijs voor God? De liefde kun je op die manier niet ‘bewijzen’. Toch geloven de meeste mensen in de liefde, ze leven ermee, verlangen ernaar, proberen hun naaste lief te hebben.

Liefde

Stel, iemand heeft geen idee wat liefde is en gelooft er ook niet in. Hoe kun je zo iemand ‘bewijzen’ dat er liefde is? Dat zal hij of zij dan toch zelf moeten gaan ontdekken. Door te kijken naar mensen die liefhebben, door over liefde te lezen, door zelf na te gaan of er liefde voorkomt in zijn of haar leven.  Zo gaat het ook met de weg van het geloof. Je ontmoet gelovige mensen, je ziet geloof ‘aan het werk’, je hoort verhalen, je leest de Bijbel, en gaandeweg kom je iets op het spoor, ontdek je iets over God. Daarnaast zijn er ook redelijke argumenten te geven voor het geloof. Wetenschap en geloof sluiten elkaar niet uit. Er zijn veel wetenschappers die in God geloven.

Voorbeelden van redelijke argumenten:

  • Mensen blijven zich verbazen over goedheid, schoonheid en de pracht van de natuur. Is dat alles er ‘zomaar’? Bij toeval? Of zit er een schepper achter?
  • Mensen blijven verlangen naar een betere wereld. Kennelijk hebben ze het besef dat deze wereld niet is zoals die zou moeten zijn, er is iets beters denkbaar. Waar komt dat besef vandaan? Heeft God dat misschien in ons gelegd?
  • Mensen blijven hopen en verlangen dat hun geliefden na de dood ‘ergens’ zijn. Zou dat echt alleen maar onzin zijn?

Twijfel

Blijven twijfelen dan maar? Zolang je niet zeker kunt weten, lijkt het voor de hand te liggen om te blijven twijfelen. Maar van twijfel alleen kan een mens niet leven. Het leven zelf vraagt om keuzes. Vanaf het moment dat ik geboren ben, word ik uitgedaagd door keuzes. Voor de meeste keuzes geldt: we weten niet alles, we overzien niet alle gevolgen, maar niet kiezen is geen optie. Twijfel lijkt in onze tijd de voorkeur te hebben boven geloof, schrijft Lesslie Newbigin. We spreken immers over ‘blind vertrouwen’ en ‘eerlijke twijfel’ en niet andersom. Maar twijfel bestaat dankzij het feit dat iets zich als ‘geloof’ aandient. Ik moet iets geloven voordat ik ergens aan kan twijfelen. ‘Twijfel is een goede dienstknecht, maar een slechte meester.’ (zie John Ortberg, Geloof en twijfel, pag. 30,31)

Getuigen

Er zijn van het geloof geen bewijzen, wel getuigen. De eerste getuigen waren de leerlingen die getuige waren van zijn leven, dood en opstanding: Maria van Magdala en Petrus. Later Paulus aan wie Christus verscheen. Zij gaven door wat ze gezien en gehoord hadden, en de hoorders vertrouwden zich toe – ze vonden de getuigen betrouwbaar, ze werden geraakt door Gods Geest. Zo ging dat door, tot op de dag van vandaag. Bekende getuigen als Martin Luther King en moeder Teresa, onbekende getuigen: mijn vader en moeder, de meester op school, een vriendin.


Rechtvaardig

Mijn argument tegen God bestond eruit dat het universum zo wreed en onrechtvaardig leek. Maar hoe kwam ik aan dit idee van rechtvaardig en onrechtvaardig? Een mens kan een lijn niet krom noemen als hij niet het een of andere besef van een rechte lijn heeft. Waarmee was ik dit universum aan het vergelijken toen ik het onrechtvaardig noemde? (zie C.S.Lewis, Onversneden Christendom)

Tekenen zijn geen bewijzen

Wonderen worden in de Bijbel ‘tekenen’ genoemd. Het gaat om bijzondere gebeurtenissen die verwijzen naar God, naar het Koninkrijk. ‘k Zag twee beren, broodjes smeren, o het was een wonder’  is geen wonder in de bijbelse zin. Het is hooguit een vreemde gebeurtenis. De genezingen van Jezus laten iets zien van Gods bevrijdende liefde, van leven zoals leven bedoeld is. Een wonder is niet iets wat we (nog) niet kunnen verklaren. De geboorte van een kind is een wonder, ook al weten we hoe dat kind verwekt is. Het verwijst naar méér, zet je aan het denken. Soms overkomt je iets waarvan je denkt: dat is wel érg toevallig. Christenen geloven dat zoiets je van Boven ‘toe’ kan vallen. Je toevertrouwen aan zo’n teken blijft een geloofskeuze. Tekenen zijn geen bewijzen. Ze bevestigen en versterken het vertrouwen.

Wat zou jouw antwoord zijn?

Deze blog wil een handreiking zijn bij de levensvragen rondom geloof. Voor jezelf, voor de gesprekken met anderen. Als een bemoediging. Niet omdat op alles sluitende antwoorden te geven zijn.  Geloof zoekt woorden omdat we zelf iets gehoord hebben – en dat door willen geven. De antwoorden in deze blog zijn misschien niet jouw antwoorden. Ze zijn ook zeker niet compleet, zie ze als een ‘eerste aanzet’. Ze kunnen wel uitdagen tot bezinning: wat zou jouw antwoord zijn? 

Wat zou jouw antwoord zijn op de vraag: Kun je God bewijzen?

Bron: boekje Met hart en ziel, 10 moeilijke vragen en hun antwoorden, Nynke Dijkstra-Algra.

 

2 reacties op “Levensvraag: Kun je God bewijzen?
  1. Dirk Karten schreef:

    Mooie stelling. Je kunt het bewijs dat God leeft misschien het beste zien in een baby. Tastbaar bewijs van de schepping in een ‘product’ dat alleen maar goedheid uitstraalt.

  2. Sipke Huizinga schreef:

    Wetenschap en geloof zijn totaal verschillende zaken. Als iets wetenschappelijk bewezen is, is het namelijk geen geloof meer. Dan is het een bewezen feit. Je gelooft in iets of iemand als er geen bewijs is of bewijs mogelijk is. Als je dat onderscheid maakt, dan wordt het allemaal wat eenvoudiger. In het verleden werden dan ook veel meer zaken geloofd, omdat er nog geen bewijs was.
    Er zijn natuurlijk zaken die niet te bewijzen zijn in wetenschappelijke zin, maar die wel worden ondersteund door tekenen of signalen of getuigen. De liefde is daarvan een goed voorbeeld. Maar ok een rechterlijke uitspraak, die gebaseerd is op getuigenverklaringen. Er is dan geen wetenschappelijk bewijs voor zo’n uitspraak. Pas met zoiets als DNA of andere sporen zijn er wetenschappelijke bewijzen voor een rechterlijke uitspraak.
    Ik denk ook niet dat er ooit een wetenschappelijk bewijs voor God gevonden zal worden. Zodra dat er komt, dan vervalt mijn geloof, dan wordt het een wetenschap.
    Ik vind alle pogingen om via redeneringen en stellingen te komen tot een godsbewijs dan ook weinig “geloofsondersteunend”.
    Aan de andere kant moeten wij zaken die eenmaal wetenschappelijk bewezen zijn, niet proberen tegen te spreken omdat het anders in de bijbel staat. Dat is een domme excercitie omdat de bijbel nu eenmaal geen wetenschappelijk boek is, maar een boek, waarin mensen hun ervaringen en getuigenverklaringen met hun God hebben opgeschreven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
6 maart 2019
Kaarsjes:
  •  

    Zorgverleners.

    Geef vrede door van hand tot hand. De sterke,zachte hand zij dank, die meer dan troost kan geven: als woorden stokken, spreekt de hand in vriendschap, steun en zegen.
  •  

    mijn grote liefde

    dat wij samenkomen en dat je echt definitief gaat kiezen voor mij en onze kleine meid. ik hou van je met heel mijn hart. Laat ons alstublieft samen gelukkig worden. Dit is mijn liefste wens. ik wil je gelukkig maken en al mij n liefde geven.
  •  

    Mijn ouders

    Het spijt mij dat ik jullie niet kon geven wat ik graag wilde geven als zoon. En dit spijt me oprecht . Ik mis jullie .
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars