Levensvraag: Wat heb je aan het geloof?

Veel mensen leven buitengewoon goed en gelukkig zonder geloof in God. Zeker in onze westerse samenleving is dat geen enkel probleem. Waarom zou je geloven?

Dit is een gewetensvraag voor gelovigen. Het is een directe vraag naar het belang dat ze zelf hebben bij hun geloof. Wat betekent dat geloof in de dagelijkse gang van zaken? Maakt het uit? Voegt het wat toe? Of zég ik dat ik geloof, maar heeft dat geen enkel gevolg voor mijn leven? Geloven is van doorslaggevende betekenis voor mijn leven. Het geeft betekenis en richting aan alles wat ik doe. Geloof in God is niet ‘iets erbij’, het is richtinggevend voor je hele leven. Het geeft antwoord op vragen als: ben ik er toevallig of ben ik gewild, niet alleen door mijn ouders, maar ook door mijn Schepper? Voor wie leef ik eigenlijk en wat is mijn bestemming? Waar gaat het naartoe met deze aarde?

Richting in het dagelijks leven

Geloof geeft mensen een draagvloer, een oriëntatiepunt in moeilijke omstandigheden. Geloof biedt de mogelijkheid van vergeving en herstel. Geloof reikt verklaringen aan; niet dat alles nu is opgelost, maar er komt wel meer licht. Geloof geeft richting in het dagelijks leven, het helpt mensen Jezus na te volgen in woord en daad. Geloof biedt de mogelijkheid van gebed als ademtocht van de ziel.

Anne van der Meiden vat het zo samen:
het nut van een geestelijke reserve in bange tijden
het nut van rust voor je ziel en grond onder je voeten
het nut dat daar waar je barsten oploopt in je leven geloof je weer heel kan maken
het nut van verwerkingskracht; je leert dingen op een andere manier te beschouwen
het nut van de hoop
het nut van navolging van Jezus, als je eens zo kon leven
het nut van vergeving
het nut van gebed
het nut van moraal
het nut van de deugd, simpelweg, goed zijn voor iets of iemand.

Wat zou jouw antwoord zijn?

Deze blog wil een handreiking zijn bij de levensvragen rondom geloof. Voor jezelf, voor de gesprekken met anderen. Als een bemoediging. Niet omdat op alles sluitende antwoorden te geven zijn.  Geloof zoekt woorden omdat we zelf iets gehoord hebben – en dat door willen geven. De antwoorden in deze blog zijn misschien niet jouw antwoorden. Ze zijn ook zeker niet compleet, zie ze als een ‘eerste aanzet’. Ze kunnen wel uitdagen tot bezinning: wat zou jouw antwoord zijn? 

Wat zou jouw antwoord zijn op de vraag: Wat heb je aan het geloof?

Bron: boekje Met hart en ziel, 10 moeilijke vragen en hun antwoorden, Nynke Dijkstra-Algra.

3 reacties op “Levensvraag: Wat heb je aan het geloof?
  1. Avatar Sipke Huizinga schreef:

    Ik denk dat het geloof in God alleen maar kan werken als je het samen doet. Als ik in mijn eentje zou geloven, dan is het snel over ben ik bang. Het is ook vooral het samenkomen en samenleven van mensen, waar ik het geloof en de kracht uit put. De liefde laat zich ook alleen maar zien tussen meerdere mensen. Als je helemaal alleen bent dan is liefde een holle kreet.
    Liefde kan er natuurlijk ook zijn zonder dat er sprake is van een geloof in God, maar als je als gemeente samen gelooft, geeft dat voor mij een extra dimensie aan de liefde. We bidden voor elkaar, we sturen kaarten, we vragen elkaar hoe het leven ervoor staat.
    Geloven kan ik in elk geval niet in mijn eentje, maar door het samen te doen, geeft het een extra dimensie aan het leven.

  2. Avatar Merel schreef:

    Als je gezinnetje van je wordt afgenomen door de dood, dan is het wel héél moeilijk om te blijven geloven (…)

  3. Avatar Marijke schreef:

    Mijn geloof het zit diep geworteld. Het groeit.

    STILLE WEEK
    Hoe heb ik de bijeenkomsten ervaren.
    Ik kan niet anders zeggen dat het mij geraakt heeft.
    Ik voelde en beleefde een diepe verbondenheid.
    Er gingen luikjes open van intens beleven. Elke bijeenkomst iets meer.
    Het gaf een grote rust een evenwicht. Het was bijzonder zo met elkaar verbonden te zijn.
    God was voelbaar aanwezig met zijn Geest.
    Het avondmaal. Waar Jezus tot ons sprak. Het voelde alsof hij mij diep in de ogen keek. Doe dit tot mijn gedachtenis. Tot ik weer kom.
    En het kwam helemaal tot een intens beleven.
    Op goede Vrijdag. En daar was ik niet de enige in.
    Zo intens heb ik het nog nooit beleefd was menig aanwezige van mening.
    En eerlijk gezegd zo had ik het ook nog nooit beleefd als voormalig koorlid. Ook niet als gemeente lid. De ontroering, bleef voor menigeen niet ongezien. Maar het was wederzijds
    Het leek wel of…nee God sprak! Dat raakte zo diep tot diep in mijn diepste binnenste.
    Onderwijl zag ik beelden. Woord voor woord was in beeld. Daarom raakte het ook zo diep. Dit gevoel zit als verankerd in mij en dat gaat nooit meer weg.
    Ik werd geroepen. Zo direct daar kon ik onmogelijk omheen.
    Nu achteraf begon het al veel eerder. Het borrelde al een tijdje.
    En kwam als het ware tot bloei op weg naar Pasen. 2014

    MBVD.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
10 april 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief