Lichtje

Het is buiten nog donker wanneer ik Lev zijn riem om doe. Dit zijn de donkere dagen voor Kerst en dat blijkt wel. Maar ja, wachten tot 8 uur wanneer het licht doorkomt, dat duurt me te lang. Ik moet zelf ook op tijd aan het werk.

Een bruin hondje dat nog onder je knie komt, valt echter niet zo op in het donker. Zeker niet in het bos waar door het vele blad op de grond alles een bruine gloed geeft. Wanneer Lev los loopt, valt hij niet op. Dus toch maar een lampje om zijn riem doen. Geen duur ding van de dierenwinkel, maar een rood lichtje van de fiets. Verder stop ik een zaklamp in mijn jaszak. Anders zie ik de drolletjes niet die in het poepzakje moeten.

Het gaat prima. Lev rent om me heen en vanuit mijn ooghoeken volg ik het rode lichtje. En ook andere hondenbezitters zijn er blij mee. Altijd fijn om te zien dat er een klein bruin enthousiast hondje / rood lichtje aan komt rennen.

In gedachten verzonken loop ik de paden over. Tot ik me realiseer … ik heb al een tijdje geen rood lichtje gezien! Ik stop en kijk om me heen. Waar zou die zijn? Ik fluit. Geen reactie. Ik roep. Geen reactie. Mmm… wanneer het zo lang duurt heeft hij vast iets heel verleidelijks gevonden. Iets waar ik niet tegenop kan. Er zijn geen andere honden in de buurt, dus is het waarschijnlijk hondenpoep…

Persoonlijk vind ik het helemaal niets, maar Lev kan er soms geen genoeg van krijgen. Bepaalde hondenpoep – ik ben er nog niet uit welke – is voor hem overheerlijk. Dan vergeet hij alles en iedereen. Zo gauw hij dat ruikt, dan gaat hij zijn neus achterna.

Ik loop terug, zoekend naar het rode lichtje. Wanneer ik een glimp zie, houd ik het lichtje in de gaten. En ja hoor, wat van het bospad af staat hij te smikkelen. Ik grijp hem bij zijn ruime nekvel en zet hem weer op het pad. Terwijl hij zijn bek verheerlijkt aflikt, loopt hij weer een paar meter voor me uit.

Lev met zijn rode lichtje, ik houd hem nu maar in de gaten zodat ik hem tijdig bij me kan roepen wanneer de verleidingen in zijn neus komen en ben blij dat hij het lampje op zijn rug heeft.

Ach ja, ieder mens heeft zo licht nodig in donkere tijden. Een lantaarnpaal onderweg, een lamp bij de buitendeur, sterren aan de hemel, een hond met een rood lichtje: licht is nodig om je de weg te wijzen, om na te volgen, om het uit te houden.

Licht in de donkerte, dat is Kerst.

 

Ik laat Lev zijn rode lichtje nog maar even houden.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Jolanda Aantjes

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
  •  

    Vervolgden

    Vader, wees met iedereen die vervolgt wordt om wat hij/zij gelooft. Wees met iedereen die, zoals het Nederlands Bijbelgenootschap en partners, soms met gevaar voor eigen leven, voor deze vervolgden blijft 'zorgen', en, in het geval van Christenen, probeert Uw woord te blijven verspreiden, bv door bijbels te verspreiden. Maak aUb een eind aan vervolging van andersdenkenden en andersgelovigen
  •  

    onze buurtjes

    Wat is het fijn dat we nog mogen genieten van jullie allen knarse knarre en dan een beetje zorg dit is onze naaste liefde die wij geleerd hebben uit de Bijbel
  •  

    opa jan

    rust zacht lieve opa
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars