MENUMENU

Met lijn 10 terug in de tijd

Op een mooie zondagmiddag gaan we naar Rotterdam, de stad waar ik geboren ben en waar ik gestudeerd heb. Met de historische tram rijden we door Rotterdam. We maken een reis door mijn verleden.

We zijn zojuist aangekomen in Rotterdam en met dit mooie weer rijden we naar het Willemsplein, waar de boten van de Spido vertrekken. We genieten van het uitzicht over de Nieuwe Maas, slagader van de stad, de twee nieuwe bruggen, de gebouwen aan de overkant op de Kop van Zuid en natuurlijk van alles wat zich voor ons op het water afspeelt. Maar we willen meer. De Spido heeft alleen maar korte boottrips vandaag en dat hebben we al eens gedaan. Dan zien we een oude tram staan: Lijn 10, de “hop on hop off”tram.

Lijn 10

Met deze oude tram uit 1932 gaan we Rotterdam door. De tram op zich is al een belevenis. Het bestuurderscompartiment is zoals ik het me herinner uit mijn jeugd en het geluid… ik verdwijn langzaam terug in de tijd. We rijden kriskras door Rotterdam. We komen bijna langs één van mijn woonadressen en kleuterschool in het centrum van de stad. Hier wachtte ik met oversteken op lijn 3 die met grote regelmaat langs kwam. Lijn 3 bracht me naar mijn opa en oma ‘op Zuid’. Later passeren we allerlei herkenbare punten die mij sprongsgewijs door mijn leven laten gaan. Ik dwaal al rijdend door mijn verleden. Monumentale gebouwen van scholen van weleer. Mijn stamcafé bestaat nog!

Terug in het heden

Met een letterlijke schok van de tram keer ik terug in het Rotterdam van nu. De Markthal, de beeldenexposities onderweg, de Kunsthal en enorme wolkenkrabbers. Na ruim een uur zijn we weer op het Willemsplein terug en zitten we nog een tijd aan de voet van de Erasmusbrug na te genieten. De Erasmusbrug en de Nieuwe Willemsbrug. Ze verbinden Noord en Zuid. Hoog genoeg om vele schepen door te laten die er onder andere voor zorgen dat Rotterdam nog steeds de bruisende Maasstad is. Ik zie ze nu als bruggen die mijn heden en verleden verbinden.

Weer thuis

Weer thuis denk ik aan de mooie jeugd die ik in Rotterdam heb gehad. Grotendeels opgegroeid op Zuid, waar het toen nog rustig was. Met mijn ouders ging ik als kind mee naar de kerk als zij met hun koor zongen in jeugddiensten en toen ik 16 werd werd ik ook zelf een enthousiast koorlid. Zo kwam ik in vele kerken in en rond Rotterdam. Een mooie jeugd, tot ik een paar maanden na mijn 18e verjaardag plotsklaps mijn vader verloor. Vlak daarna belandde ik ook nog met een bloedvergiftiging in het Ikazia ziekenhuis. Daar heb ik ten diepste ervaren dat ik nog een vader heb. Een Vader met een hoofdletter! Hij helpt me er niet uit als er moeilijkheden zijn, maar hij helpt me er wel door!

Hier vindt u meer  informatie over lijn 10.

Heb jij iets met Rotterdam?

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Loes Hogeweg

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars