MENUMENU

Lola (kort verhaal)

Dit is het verhaal van de corpulente engel Lola. Niet dat ze er zelf last van had hoor, helemaal niet. Het waren meer de andere engelen die een probleem met haar hadden. 

Het was waar: door haar omvang waren er niet veel wolken die het gewicht van Lola hielden. Wanneer ze een partijtje wilden volleyballen en er groepen gekozen moesten worden, maakten de andere engelen altijd ruzie en hoorde je: “wij hebben Lola vorige week al gehad, nu nemen jullie haar maar!” Ook bij de gezamenlijke maaltijd ging het mis, niemand wilde naast haar zitten, want Lola smakte en liet boertjes onder het eten. Op een dag besloten de chique en zeer voorname engelen Gabriel, Jofiel en Michael dat het zo niet langer kon. Ze gingen naar God om hun beklag te doen. “Ze heeft echt geen manieren hoor, God”, begon Gabriel, “ze peutert in haar oren, waar iedereen bij is”.

“Ja” viel Jofiel bij, “ze eet vreselijk veel, ze schrokt en laat daarna gewoon een boertje aan tafel!”. “En bovendien laat ze ook nog onbetamelijke windjes” huiverde Michael. “Kunt u haar niet degraderen tot heilige? Ze maakt het beroep van engel ten schande”.

God hoorde het aan en dacht er het Zijne van. God hield heel veel van Lola, zoals Hij ook heel veel van de andere engelen hield, maar misschien had Hij wel een ideetje om weer wat rust in de hemelse tent te krijgen. Hij riep Lola bij zich en vroeg haar of ze niet een tijdje naar de aarde wilde gaan met een missie. De mensen daar maakten er weer een troep van. Het lukte ze maar niet om van elkaar te houden. Het was aan Lola de taak om te tonen wat trouw-zijn inhoudt, wat houden van betekent.

Lola keek bedenkelijk: naar de aarde gaan betekende immers de hemelse gerechten missen. Aan de andere kant ook even geen gezeur van de andere engelen en geen volleybal! “Okay”, zei ze, “maar dan wil ik wel als hond”. God keek haar vragend aan. “Ja dan kan ik gewoon mezelf zijn, lekker in mijn blootje, niet te veel manieren en zo”.

Aldus geschiedde….

Op een zondagmiddag, tien jaar geleden, kwam er een labradorpuppy in onze tuin aanlopen en besloot om bij ons te blijven. Iets in haar ogen maakte dat wij haar Lola noemden…….

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars