MENUMENU

Loslaten

Lia de Jong - van Erk is getrouwd en moeder van drie geweldige kinderen: twee dochters en een zoon die o.a. autisme, epilepsie en ADHD heeft. Een bijzonder gezin, maar toch ook heel gewoon. Lia blogt maandelijks over haar gezin. Vandaag haar eerste blog.

Gisteren tijdens het avondeten ben ik er weer in getuind.  Mijn mond was sneller dan mijn hoofd… Bijna achteloos beloofde ik onze zoon Daan dat hij vandaag alleen naar de supermarkt mocht lopen om een boodschap te doen. En toen begon het, gisterenavond al… de onrust kwam over mij heen en kroop onder mijn huid.

Alleen op pad

Daan alleen op pad? Hij is dan wel 14 jaar, maar heel anders dan de gemiddelde 14-jarige en ik heb hem nog nooit alleen het verkeer in laten gaan. Een keer per week mag hij in z’n eentje een vaste route met de hond lopen.

Maar alleen een boodschap doen? Hoe reageert hij op de onverwachte prikkels uit de buitenwereld? Wat als er een auto plotseling claxonneert? Wat als de mandjes van de supermarkt op zijn? Als het vak van het artikel dat hij wil kopen leeg is? Wat als de dingen anders gaan dan hij verwacht? Wat als zijn epilepsie opspeelt? Wat als …? ……?!

Levensles in herhaling

Maar wacht eens! Ik herken deze gevoelens. Deze levensles van de cursus ‘Loslaten voor overbezorgde moeders’ heb ik al eerder gehad: toen mijn oudste met haar 18 jaar in the big city Amsterdam ging studeren en wonen; toen mijn middelste voor het eerst met de auto op pad ging,  nadat ze de dag ervoor bij het stadskantoor haar rijbewijs had opgehaald.

Onze dochters krijgen de ruimte en wat komen ze er goed doorheen! Steeds sterker, wijzer en volwassener. Dat is je taak als ouder. Je kids op weg helpen om zelfstandig te worden. Hun eigen vleugels laten uitslaan, op hun eigen moment, op hun eigen manier. Als ouder moet je over je eigen angst en twijfel heen stappen en je kinderen met een grote glimlach nazwaaien en klaar zitten met de thee als ze weer thuis komen na het grote avontuur om naar de ervaringen te luisteren.

Toen wist ik het: Daan mag en zal zijn avontuur naar de supermarkt gaan beleven: alleen.

Loslaten

Vanmiddag was het dan zo ver. Na wat instructies zwaai ik hem uit en kijk hem na.  Hij draait zich om met een trotse big smile en stuurt me een handzoen. “Tot straks mam. Ben je dan thuis?” Ik knik en terwijl ik in gedachten in een kort gebedje uitspreek, draai ik mij om, laat hem los en ga thee zetten.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars