Lunchgedicht ‘Aftellen’

Wat duurt wachten soms lang. Vandaag een lunchgedicht voor iedereen die dat herkent.

Aftellen

Elke dag opstaan.
Een leeg bed, huis, leven.
Een diepe zucht en dan weer gaan.

Maar vrijdag kom jij!
Met kleine handjes, grote vragen
maak je mijn ogen nat, mijn hart heel blij.

Herken jij het gevoel dat je de uren wel weg wilt kijken? Deel jouw verhaal of gedicht in de reacties of op facebook.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Paul van Noort

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars