Lunchgedicht ‘ijsbloemen’

Ijsbloemen op je autoramen. Prachtig... totdat de ramen gekrabd moeten worden. Een winters lunchgedicht:

Ik kan zo oneindig genieten
van de kristallen pracht,
van ijsbloemen op mijn ramen
na een vochtige, koude nacht.

Mijn zucht is zichtbaar
door de vrieskou in de lucht,
ik grijp een krabber
en begin met mijn klucht.

Ik kras en krabbel
sloop het kunstwerk van de natuur,
ongezien haastig weggepoetst
want het is al zeven uur.

Fotografie: Clarieke Barneveld-Hidden

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Paul van Noort

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars