Lunchgedicht ‘ijsbloemen’

Ijsbloemen op je autoramen. Prachtig... totdat de ramen gekrabd moeten worden. Een winters lunchgedicht:

Ik kan zo oneindig genieten
van de kristallen pracht,
van ijsbloemen op mijn ramen
na een vochtige, koude nacht.

Mijn zucht is zichtbaar
door de vrieskou in de lucht,
ik grijp een krabber
en begin met mijn klucht.

Ik kras en krabbel
sloop het kunstwerk van de natuur,
ongezien haastig weggepoetst
want het is al zeven uur.

Fotografie: Clarieke Barneveld-Hidden

Een reactie op “Lunchgedicht ‘ijsbloemen’
  1. Avatar mar schreef:

    ja, vroeger zaten die prachtige bloemen ook op de ramen van ons huis, zó prachtig!!!!

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
15 december 2014
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief