MENUMENU

Lunchgedicht ‘Je suis ongerust’

De aanslag op het satirisch weekblad Charlie Hebdo schokte afgelopen week de wereld. Maar hoe reageer je er zelf op? Je suis geschrokken en ongerust, zo start het lunchgedicht van Paul vandaag.

Je suis
geschrokken
en ongerust
om wat ik zag op tv.

Je suis
Charlie niet
en dat is goed,
ik doe hier niet aan mee.

Je suis
gewoon mezelf
in de war,
ik weet niet wat ik wil.

Je suis
mezelf niet meer
en daarom maar,
misschien heel even stil.

4 reacties op “Lunchgedicht ‘Je suis ongerust’
  1. Irene Brand schreef:

    Ik wil ook Charlie niet zijn, Dat hoort niet bij mij. Ik ben meer voor respectvol zijn naar elkaar ondanks de vrije meningsuiting .
    Op de NCRV is er een reclame: in nederland mag je alles zeggen, maar het hoeft niet.

  2. jelle schreef:

    mooi pol

  3. Frans schreef:

    Je suis Crétien … en dat geeft mij ruimte en stilte

  4. Esther Scholten schreef:

    Ik zie soms berichten voorbij komen van medechristenen die zeggen, ach het komt wel goed we worden opgenomen in de Gemeente nog voor het de eindtijd is. Ik ben niet bang, zo zeggen ze dan.
    Ik durf het te zeggen, ik mag dan een christen zijn, misschien ben ik niet zo onfeilbaar gelovig als zou moeten, maar, ik ben gewoon wel bang.
    De dingen die gebeuren in de wereld jagen mij gewoon wel angst aan.

    De beelden van Parijs maar nog veel meer de christenen in kooien die gewoon in de brand worden gestoken jagen mij doodsangst aan.
    Zonder een krimp te geven elkaar het leven ontnemen is nog erger dan beestachtig.
    Bizar.

    Wat gaat er door hen heen die zitten in een kooi?
    Ik denk niet dat zij verwachten opgenomen te worden in de Gemeente daar op dat moment..
    Dus, ik kan het niet helpen, ik vind het erg dapper dat mensen claimen niet bang te zijn, maar ik ben het wel..

    Ik vind ook, welke wereld laten wij achter voor onze kinderen wanneer wij zelf sterven?
    Welke erfenis is dit, waarin mensen elkaar vermoorden zelfs jaren na de 2e wereldoorlog opnieuw op een gruwelwijze?

    Ik houd mijn hart vast.
    Zelfs al geloof ik in een Nieuw leven, een Opstanding dan nog wil ik graag een gruweldood als deze voorkomen niet alleen voor mij en mijn kinderen maar voor elk van alle kinderen van onze lieve Here Jezus.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
12 januari 2015

6 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars