MENUMENU

Lunchgedicht ‘Weerzien’

Vandaag een lunchgedicht over het weerzien. Hoe zal het zijn om elkaar na de dood weder te zien. Als vroeger?

Ik stel me het zo voor dat

als ik straks daarboven kom

en je weer ontmoeten zal

Ik in je huisje binnen kom,

mij voorstel ‘ik ben Paul’

en jij zegt ‘nou wat leuk’

je opkijkt van je naaiwerk,

in de asbak smeult een peuk

Elly en Rikkert op de achtergrond

Je lacht, en verwelkomt mij

je keert de sherryfles om in je glas

we ploffen op de bank, zij aan zij.

je grijpt de zak met pinda’s

als ‘ik heb je gemist’ verzucht

we kruipen op de bank tegen elkaar aan

we praten over jou, leven en liefde, leegheid en lucht

Over geloof, God, genegenheid maar vermijden het gemis

dat er nu, ik leef en jij niet

er elke dag nog is.

 

Fotografie: Skyseeker

2 reacties op “Lunchgedicht ‘Weerzien’
  1. Truus schreef:

    Mooi Paul !!!!!!
    Als het zo zou zijn zou je makkelijker afscheid van het aardse toch blijf ik nog liever even hier bij mijn naaste ik ben er nog niet klaar voor.

  2. m. schreef:

    Prachtig!!

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
30 juni 2014
Kaarsjes:
  •  

    De ontheemde mens.

    Zembla. Een nieuw begin? Terwijl ik een kaarsje ontsteek. In gedachten en gebed denk ik aan hen die uit hun huis gezet zijn.Oud en Jong. Leg het neer in uw hand.Heer wees met hen die een moeilijke weg gaan vol onzekerheid in hun bestaan. Heer vraag u om kracht om moed en vertrouwen. U heeft uw Woord aan ons gegeven. Heer ontferm u over hen en allen om hen heen wees hen en ons nabij. Amen.
  •  

    Mijn moeder

    Dat ze Liesbeth Hofman en alle moslims aan de varkens voeren.
  •  

    een opa

    dat hij zijn kleinkind weer mag zien en niet alleen van een afstandje
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars