MENUMENU

Met kloppend hart.

Vol verwachting klopt mijn, ons hart in deze Adventstijd. We wachten hoopvol op Kerst. Ieder jaar weer hopen we op de komst van het Christuskind. Dat op zich is al een wonder. Hoe krijg je zoveel mensen met dezelfde verwachting, dezelfde hoop bij elkaar.

Mijn hart klopt vol verwachting.

Wat mooi is dat. Een verwachting dat het beter zal worden. De hoop op vrede. Vrede in de wereld. Een wereld die in brand lijkt te staan. Maar toch mogen we de hoop hebben, de hoop houden. De verwachting dat het eens vrede zal zijn. Die hoopvolle verwachting houdt ons overeind. Helpt ons misschien wel de winter door.

Buiten is het vroeg donker.

De tuin wordt kaal. Hier en daar zie ik nog een laatste roos. De natuur is wat van slag, want in de bakken voor mijn keukenraam zie ik ook nog knoppen in de geraniums. Ze zijn nog een beetje rood hier en daar en het staat nog zo leuk om ze nog buiten te hebben hangen. Maar ze moeten naar binnen, want de meteorologische winter is  begonnen op 1 december.  Maar kijk een goed, ik zie knoppen in de kale bomen. De natuur sterft eerst af om in de lente weer te gaan bloeien. De schapen zijn gedekt en dat is ook een teken dat er weer nieuw leven gaat komen na de winter. De kleur van het stempel van de ram staat duidelijk op hun rug.

Na de winter komt de lente, al lijkt het nu nog ver weg, zo donker als het is.

Straks vieren we kerstfeest.

We vieren jaar in, jaar uit het zelfde feest. We zingen van vrede, we hopen op vrede. Juist in deze donkere roerige tijd. Dan zoeken we houvast in de oude liederen zoals:

Nu daagt het in het oosten,
het licht schijnt overal:
Hij komt de volken troosten,
die eeuwig heersen zal.

De duisternis gaat wijken
van de eeuwenlange nacht.
Een nieuwe dag gaat prijken
met ongekende pracht.

Vrijdag zong ik het nog. Niet in de kerk, maar bij de opening van een vergadering. Misschien daardoor drongen de woorden deze keer beter tot mij door.
We mogen blijven hopen op het Licht. Christus is het Licht en Hij zal eens terugkomen en dan zal de aarde nieuw zijn, dan is er geen oorlog meer, geen honger en geen angst. Dat geeft ons houvast en zo komen we met het Kerstkind de winter door. We mogen samen op Hem wachten. Vol verwachting kloppen onze harten.

Zal het eens vrede worden?

hart-patryk

foto:Patryk

 

3 reacties op “Met kloppend hart.
  1. Irma schreef:

    Ook vol verwachting klopt mijn hart… Verwachtingsvol uitkijken naar het nieuwe leven. Mooie, warme blog, Loes om idd de winter mee door te komen!

  2. Marina schreef:

    Als je zelf alles probeert vanuit vrede in je hart en liefde dan zaai je dit zeker uit..en zal dit vroeg of laat oogsten.. Een mens kan niet hopen op vrede dat is te passief, vrede is een werkwoord

    • Loes schreef:

      Als alle mensen vanuit de hoop aan de vrede meewerken…dan worden de zwaarden omgesmeed tot ploegscharen, zoals de profeet Jesaja eens voorspelde.
      Vrede is een “werk”woord. We moeten samen werken te beginnen in of dichtbij onszelf.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
2 december 2016

11 x gelezen
Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars