Michael Jackson: over de doden niks dan goeds?

Mijn vrouw sliep er slecht van: de documentaire Leaving Neverland over het kindermisbruik door popster Michael Jackson. Ik heb het pas begin deze week terug durven kijken, want ik had Michael Jackson (of in ieder geval dan toch zijn muziek) hoog zitten. Wie van mijn generatie was er niet onder de indruk van Thriller, Bad & Smooth Criminal? Wie heeft er niet op z’n sokken de moonwalk geoefend? En was hij door de FBI niet vrijgesproken van al die aanklachten?

Een paar jaar geleden zag ik Adam Curry op televisie het vermeende misbruik van Michael Jackson nog eens doornemen. Want dat gedweep met die kinderen op Neverland, dat megalomane landgoed van hem; dat kon toch niet? Curry zei daarop het volgende: “Michael Jackson bezit geen seksuele gevoelens. Daarom kan hij in de nabijheid van kinderen zijn zonder dat er iets grensoverschrijdends gebeurt.” In deze geruststellende gedachte kon ik mezelf altijd wel vinden.

Net zo oud als mijn eigen kinderen

Na het zien van Leaving Neverland denk ik er toch anders over. De hoofdpersonen waren vijf en zeven jaar oud toen het misbruik door Jackson begon. Net zo oud als mijn kinderen nu zijn. Ja, dat speelt ook mee in mijn mening. “Excentiek”, noemden we destijds het gedrag van de megaster die hand in hand met een vijfjarige jongen een hotel binnenliep. Is dat nu nog vol te houden? Jackson-fans poneerden terecht dat Michael Jackson zich niet kan verdedigen tegen de aantijgingen die in de documentaire worden gedaan. Maar is het over de doden niets dan goeds of kunnen we met de kennis van nu anders naar de gebeurtenissen van toen kijken?

Muziek besmet

Seksueel misbruik van kinderen is pas zo’n tien jaar geleden écht bespreekbaar geworden. Vooral door het grootschalige misbruik én het negeren daarvan door de katholieke kerk. Ik spreek priesters die merken dat het vertrouwen van gelovigen naar hen toe beschadigd is sinds die schandalen. Dat vertrouwen zal herwonnen moeten worden, op haar eigen tempo, in haar eigen omstandigheden. Maar dat dit misbruik erkent wordt, door slachtoffer én dader, is voor iedere voortgang essentieel. Radiostations overwegen of ze Michael Jackson nog moeten draaien of dat zijn muziek nu besmet is geraakt. Onzin, was mijn eerste gedachte. Maar na het zien van Leaving Neverland moet ik tot mijn ontsteltenis toch erkennen: écht onbekommerd genieten van Smooth Criminal is er voor mij niet meer bij.  

Heb jij de documentaire gezien? Wat vond je ervan?

2 reacties op “Michael Jackson: over de doden niks dan goeds?
  1. Avatar A. Ooms schreef:

    Vreselijk! Zo erg dit. Kun je nooit gemakkelijk over denken

  2. Avatar Marijke schreef:

    Ik dacht aan Judas. Hoe komt een mens zo ver. Jezelf verkopen voor geld. Stenen voor brood laten verkopen. Zij die zonder zonden zijn werpen de eerste steen. Ga en zondig niet meer. Hoe durft hij/zij dit openbaar te maken ze is een hoer,hij/zij dwaas. Allemaal sprookjes die Jezus zoon van God hoe komen ze erbij. U bent toch ook één van Hem? Ik hoe kom je daarbij. Ogen openen dat doet pijn. Dubbel als je wakker geschud wordt.

Deel dit verhaal:
Sjoerd Muller

Geschreven door:

Thema: Blog
12 maart 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief