MENUMENU

‘Mindfulness’

Vorige week zag ik een interview met Ruby Wax, een Amerikaanse artiest met gevoel voor humor. Tot voor kort had ik haar naam nog nooit gehoord, wat kennelijk meer over mij zegt dan over haar. Maar toen ik haar op tv zag schoot me te binnen dat ik op het station een boekje van haar heb doorgebladerd. Het heet Tem je geest. En het biedt een recept om gelukkiger te leven. Dat raakte zowel mijn onzekerheid als mijn nieuwsgierigheid.

Ruby Wax

Kort gezegd komt het hier op neer: de gedachten die je hebt bepalen in belangrijke mate hoe je je voelt. Door oefening kun je je gedachten trainen, zodat je je ook beter zult voelen.

Een van haar uitspraken in het interview was, dat ons leven hier op aarde zo volstrekt nietig is, een ‘fractie van een seconde’ als je naar de evolutie kijkt. En dat niemand zich haar zou herinneren na haar dood, ook al is ze nu beroemd. Die nuchterheid en bescheidenheid vond ik mooi. Dat gaat volgens haar goed samen: proberen vreugdevol te leven (jezelf niet naar beneden halen) en je bewust zijn van je vergankelijkheid. Levenswijsheid.

Niet te rechtvaardig

Nu was ik toevallig toch al aan het nadenken over wijsheid. Dat kwam zo. Onlangs liet iemand een vraag achter op de Facebook pagina van Mijnkerk. Hij had in Prediker zitten lezen. Dat is een Bijbelboek met wijsheid van lang vóór onze jaartelling. Daar staat bijvoorbeeld in hoofdstuk 7: ‘Beter dat je naar een huis vol rouw gaat dan naar een huis vol feestrumoer’ (vers 2).  En ook: ‘Je kunt beter droevig zijn dan vrolijk’ (vers 3). En verder: ‘Wees daarom niet al te rechtvaardig …’ (vers 16) De schrijver op Facebook verzuchtte daarna: ‘Kan er geen touw aan vast knopen. Wat moeten deze teksten zeggen?’

Levenskunst

Tja, dan komt Ruby Wax vrolijker over. En duidelijker. Maar hoe langer ik erover nadacht, hoe meer me opviel dat Prediker en Wax niet zoveel verschillen.

Als een soort refrein klinkt het telkens in Prediker: “Het is […] nog maar het beste voor een mens dat hij zich aan eten en drinken te goed doet en volop geniet van alles wat hij moeizaam heeft verworven.” Tot die conclusie komt Prediker na veel gedaan en veel gepiekerd te hebben. Dat piekeren moet maar niet, zegt hij, je kunt beter genieten van de mooie dingen die je hebt.

Daarbij houdt ook Prediker telkens vol: het leven is maar kort, ‘als een schaduw’ gaat het voorbij. En de dingen waar mensen zich voor inspannen zullen ze achter moeten laten bij hun dood. Rijkdom en roem voorop.

Daarom is het goed om te bedenken dat ons leven vluchtig en eindig is. Een bezoek aan een huis vol rouw brengt je besef bij van je eigen vergankelijkheid. Dat voorkomt dat we altijd maar zwoegen en piekeren en niet toekomen aan genieten.

Bijbelse vrolijkheid

O.K., maar hoe zit het dan met de gerechtigheid? In het programma met Wax zagen we hoe zij in de jaren ’80 op bezoek was bij de vrouw van dictator Marcos van de Filippijnen. Deze Imelda had een onwaarschijnlijke verzameling dure schoenen, terwijl het volk in armoede crepeerde. Gevraagd wat ze daar toen van vond, zei Wax: ‘Het was niet mijn baan om haar te veroordelen’. Dat schokte me wel.

Maar denkend aan Prediker 7 kan ik ook dat begrijpen. Wie ‘al te rechtvaardig’ wil zijn, ziet vaak niet meer zijn eigen fouten maar alleen die van de ander (vers 20). Jezelf kunnen relativeren, dat hoort er ook bij.

Biedt Wax iets nieuws onder de zon? Ik zou denken dat veel van haar wijsheid eeuwen oud is. Misschien wel ‘bijbels’. Maar ik vind het prachtig dat zij het met frisse humor vertelt.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars