Moederdag: liefde en angst

Een klein glunderend koppie speelt ‘kiekeboe’ om de deur. Maar in plaats van meespelen, verzucht ik ‘nee, niet alweer’.

De afgelopen maand heeft onze jongste dame besloten dat haar bed ‘s avonds niet ‘the place to be’ is. En ik wil nog een moederdagblog voor MijnKerk.nl schrijven.

Met het kleine, glunderende koppie van mijn dochter in mijn achterhoofd denk ik terug aan een jaar of zes geleden toen we na acht jaar hopen, wachten en bidden, ontdekten dat ik zwanger was. Een vreemde mengeling van geluk en angst. Geluk omdat ik toch moeder mocht worden. Angst omdat ‘bezitten’ ook angstig maakt. Je hebt nog meer te verliezen .

Toen ik mijn man ontmoette, had ik diezelfde ervaring. Heerlijk om de liefde in elkaars ogen te zien. Als een soort trofee sleepte mijn man me de eerste maanden langs al zijn vrienden en kennissen en andersom deed ik hetzelfde. En tegelijkertijd overviel me soms opeens een angstig gevoel. Stel, dat er iets met hem zou gebeuren.

Het bijzondere is dat ik juist op dit soort momenten God ontmoet. Ik houd graag de controle over mijn leven, maar juist op momenten dat ik merk dat controle een illusie is, merk ik dat God me zachtjes bij de hand neemt en in mijn oor fluistert ‘ik houd van je. Je bent nooit alleen’.

Morgenochtend speel ik weer kiekeboe met mijn babydochter en vlak voor ze gaat slapen, fluister ik in haar oor: ‘ik houd van je en God houdt van je. Je bent nooit alleen’.

Ben jij weleens bang om iemand van wie je houdt te verliezen en hoe ga je daarmee om?

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars