MENUMENU

Moederloze moederdag

John had nooit zoveel met Moederdag. Ook niet toen zijn eigen moeder nog leefde. Toch deed hij er elk jaar iets aan. Zeker toen hij kinderen kregen. Afgelopen zondag was het weer Moederdag en John realiseerde zich voor het eerst dat het wel degelijk een hele bijzondere dag is.

Dag moeder

Dit jaar was de eerste ‘moederloze’ Moederdag in mijn eigen gezin sinds 1983.  Voor mijn kinderen de eerste Moederdag zonder moeder.

Afgelopen week werd het graf van mijn, in december overleden, vrouw Christine ‘opgeleverd.’ Vorig jaar mochten we met elkaar als gezin op Moederdag bij ons thuis nog gezamenlijk het avondmaal vieren. Dat was een gedenkwaardig en mooi moment voor ons en nog steeds een rijke herinnering. Nu stonden we samen bij haar graf. Mijn kinderen en kleindochter hadden bloemen mee genomen om bij het graf te zetten. Mijn twee kleinzoons van twee en drie deden een wedstrijdje hardlopen over de gangpaden van de graftuin. De zon scheen. Een heerlijke lentedag. Eerder op de dag was Feyenoord kampioen geworden. Kortom: leven in alle volheid. Maar ook het contrast met de onvermijdelijke dood. Zo stil in de aarde. Een moment van ‘dag moeder.’ We eindigden de dag met de pannenkoeken die ik voor iedereen bij ons thuis bakte. Pa die pannenkoeken bakt: een rijke traditie in mijn gezin.

Vreugde en Verdriet

Gisteren realiseerde ik mij voor het eerst hoe bijzonder Moederdag voor een vrouw kan zijn. We hebben allemaal een vader en moeder, maar alleen een vrouw kan ook zelf moeder worden. Iets dat ik als man niet ken. Misschien heb ik hier daarom nooit eerder bij stilgestaan. Of misschien nu pas nu mijn eigen vrouw is overleden. Moederdag is de dag waarop een vrouw wordt geconfronteerd met ‘moederschap.’ Met de blijdschap daarvan of het verdriet. Blijdschap doordat je moeder bent en je een heerlijke relatie hebt met je kinderen. Of als kind dat je een geweldige relatie hebt met je moeder. Maar ook verdriet. Door het gemis van de moeder die is overleden. Of door de slechte relatie met de eigen moeder die nog wel leeft maar waar er nooit of nauwelijks sprake was van een gezonde moeder-kind relatie. Of ongewenste kinderloosheid. Of andere fijne of verdrietige gedachten.

Zo neem ik een belangrijke les en ervaring mee van Moederdag 2017. Wat is de jouwe?

9 reacties op “Moederloze moederdag
  1. Marijke Bezemer van Doorne schreef:

    Moederdag is het alle dagen. Je leert haar pas kennen als zij er niet meer is dan weet je wat je mist.

    • John Sas schreef:

      Fijn dat jij dit zo mag ervaren Marijke. Het doet mij denken aan een liedje van de Dijk waarin er wordt gezongen over een geliefde. ‘Pas wanneer ze er niet meer is, dan weet een man pas wat hij mist.’ Ik realiseer mij dat het belangrijk is om mij bewust te zijn van welke zegeningen ik dagelijks kan tellen.

  2. Mar schreef:

    Ja, ook voor mij de eerste moederdag zonder moeder.. op de begraafplaats zag ik een jonge vrouw met bloemen. Die werden niet alleen neergezet. Het graf werd ook nog mooi gepoetst. Zo te zien deed ze dit regelmatig, het leek routine. Net zoals ze in andere landen vaak doen. De doden worden niet vergeten en horen er nog bij. De graven worden versierd met mooi bloemen, lichtjes en foto’s. Ik vind het mooi. Ik zag ook een graf waarop de bloemen nog lagen van de begrafenis..in december..daar was waarschijnlijk niemand meer geweest..ik denk dat ik toch wel regelmatig eens zal gaan. Het is een plekje waar je tot rust kan komen. Mooi groen, vogeltjes fluiten, grote oude bomen.historische graven.
    Inderdaad het leven gaat door maar even stil staan bij moederdag en bij je overleden familieleden is mooi en de moeite waard er even de tijd voor te nemen.
    Vandaag las ik dat er week van de begraafplaats is eind mei, begin juni, er wordt verteld over de natuurwaarde en historisch belang, zie weekvandebegraafplaats.nl er zijn activiteiten ook in be

  3. Marijke Bezemer van Doorne schreef:

    Nu mijn moeder er niet meer is weet ik wat ik heb gemist. Pas vlak voor haar sterven kregen wij goed contact. De afgelopen moederdag op zondag, ik besefte wat zij als moeder al die jaren heeft gemist. En dat ze blij was en ik met haar dat ze eindelijk kon zeggen dit is mijn dochter. Dat is een levensles die ik eigenlijk nooit meer zal vergeten.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
16 mei 2017
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars