Mogelijkheden en verantwoordelijkheid

Onze oudste zoon van 20 woont sinds 1,5 jaar "op kamers". Hij heeft een lichte verstandelijke handicap en een autisme aandoening. Hij heeft de behoefte om meer van zijn leven te maken dan wat er op school is ingestopt en hij gaat voor onderhoudsmedewerker studeren in Beekbergen. Hij begint in een woonhuis met 16 studenten en een tweetal woonbegeleiders.

Na een jaartje begint het te wringen. Zoonlief is wel klaar met al die goedbedoelde bemoeizucht. Nu hij een vriendin heeft is het duidelijk; hij wil meer zelfstandigheid. Dat blijkt gelukkig mogelijk en vorige maand hebben we te gehoord dat hij direct naar het leerhuis kan verhuizen. Een plek waar niet meer alles voor je wordt geregeld. Een plek waar je zelf bepaalt wat er op tafel staat, omdat je het zelf kookt. Een plek waar iedereen in zijn eigen studentenkamer woont. Een studentenkamer die je zelf leefbaar moet houden. Zo’n plek waarvan je als ouder zegt: nu komen we ergens.

De verhuizing zelf gebeurt op een stormachtige dag. Langs een steile trap wordt een linnenkast in losse delen vervoerd en met vereende kracht wordt het bed verhuisd naar zijn nieuwe kamer, twee deuren verderop. In het hoofd van mijn zoon stormt het echter nog veel meer. Kan hij dit allemaal wel? Wat moet hij met al die vrijheid die hij nu opeens heeft? Hoe moet het met zijn vriendinnetje twee deuren verderop? Het zijn, kortom, heftige tijden in huize Lartey.

Hij werkt hard aan zijn toekomst, onze oudste zoon. Hij heeft een visie gekregen, hij heeft een beeld voor ogen van wat hij later wil. Hij wil meer dan alleen maar computerspelletjes spelen. Hij wil meer dan lol maken met zijn vrienden. Hij heeft de mogelijkheden om iets van zijn leven te maken, en met die mogelijkheden komen ook de verantwoordelijkheden.

Ik sta aan de zijlijn en ben trots. Trots op wat hij heeft bereikt en op wat hij nog gaat bereiken. Mijn oudste zoon.

Met dezelfde trots zal God de Vader naar ons kijken. We hebben ieder onze mogelijkheden, al zie je ze niet gelijk. We hebben de verantwoordelijkheid om iets van ons leven te maken. Niet alleen voor onszelf maar ook voor onze naasten.

kamer M.KLevit

foto: M. Klevit

 

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Monique Lartey

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
  •  

    Vervolgden

    Vader, wees met iedereen die vervolgt wordt om wat hij/zij gelooft. Wees met iedereen die, zoals het Nederlands Bijbelgenootschap en partners, soms met gevaar voor eigen leven, voor deze vervolgden blijft 'zorgen', en, in het geval van Christenen, probeert Uw woord te blijven verspreiden, bv door bijbels te verspreiden. Maak aUb een eind aan vervolging van andersdenkenden en andersgelovigen
  •  

    onze buurtjes

    Wat is het fijn dat we nog mogen genieten van jullie allen knarse knarre en dan een beetje zorg dit is onze naaste liefde die wij geleerd hebben uit de Bijbel
  •  

    opa jan

    rust zacht lieve opa
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars