MENUMENU

Monumentje

Ik weet het nog, het was eind juni,

we gingen mijn moeder begraven.

De zon scheen, storend:

want je moeder begraven in de zon, waar zij zo van hield, vond ik smakeloos.

Terwijl we in de stoet liepen, achter de lijkauto aan,

zag ik een vrouw binnengaan bij de slager:

stompzinnig!

Hoe kun je nou gehakt kopen, terwijl ik mijn moeder begraaf?

Ik zag de postbode die gewoon zijn rondje deed,

een eend kwaakte in de dorpsvijver.

Pas toen ik zelf bij de slager stond en er een begrafenisstoet voorbij kwam,

begreep ik het.

20160414 monumentje gehele afbeelding

3 reacties op “Monumentje
  1. kleeblatt schreef:

    Wat een diep grijpend verhaal, heb het een paar keer gelezen, echt iets om over na te denken. Groetjes van Maria.

  2. Marina schreef:

    Gisteren was ik ziek en dacht toen hoeveel mensen lijden aan ziekte, terwijl alles gewoon doorgaat..

  3. Josien schreef:

    En de vogeltjes floten hun lied !

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
14 april 2016
Kaarsjes:
  •  

    De ontheemde mens.

    Zembla. Een nieuw begin? Terwijl ik een kaarsje ontsteek. In gedachten en gebed denk ik aan hen die uit hun huis gezet zijn.Oud en Jong. Leg het neer in uw hand.Heer wees met hen die een moeilijke weg gaan vol onzekerheid in hun bestaan. Heer vraag u om kracht om moed en vertrouwen. U heeft uw Woord aan ons gegeven. Heer ontferm u over hen en allen om hen heen wees hen en ons nabij. Amen.
  •  

    Mijn moeder

    Dat ze Liesbeth Hofman en alle moslims aan de varkens voeren.
  •  

    een opa

    dat hij zijn kleinkind weer mag zien en niet alleen van een afstandje
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars