Monumentje

Ik weet het nog, het was eind juni,

we gingen mijn moeder begraven.

De zon scheen, storend:

want je moeder begraven in de zon, waar zij zo van hield, vond ik smakeloos.

Terwijl we in de stoet liepen, achter de lijkauto aan,

zag ik een vrouw binnengaan bij de slager:

stompzinnig!

Hoe kun je nou gehakt kopen, terwijl ik mijn moeder begraaf?

Ik zag de postbode die gewoon zijn rondje deed,

een eend kwaakte in de dorpsvijver.

Pas toen ik zelf bij de slager stond en er een begrafenisstoet voorbij kwam,

begreep ik het.

20160414 monumentje gehele afbeelding

3 reacties op “Monumentje
  1. Avatar kleeblatt schreef:

    Wat een diep grijpend verhaal, heb het een paar keer gelezen, echt iets om over na te denken. Groetjes van Maria.

  2. Avatar Marina schreef:

    Gisteren was ik ziek en dacht toen hoeveel mensen lijden aan ziekte, terwijl alles gewoon doorgaat..

  3. Avatar Josien schreef:

    En de vogeltjes floten hun lied !

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
14 april 2016
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief