Muziek bij voltooid en onvoltooid leven

In de eerste week van november, rond Allerzielen*, gedenken we onze geliefde doden. Er zijn speciale programma’s op de radio en TV. We steken een kaarsje aan, online of offline. Op de begraafplaats wordt een lichtjestocht georganiseerd. We gedenken met tranen en soms met een glimlach. Welke muziek hoort er bij dit gedenken? Afgelopen week maakte ik twee zeer uiteenlopende sterfgevallen mee. Daar horen dan ook twee heel verschillende liedjes bij.

Voltooid leven

Begin van vorige week was ik bij een begrafenis van een mevrouw van 96 jaar. Haar leven was in alle opzichten voltooid. Zij had een leven lang hard gewerkt en een groot gezin groot gebracht. Samen met haar man had ze genoten van kinderen en kleinkinderen en een paar leuke reisjes gemaakt. Na het overlijden van haar man bleef ze nog lang zelfstandig wonen. Kort geleden was ze verhuisd naar een verpleeghuis. Op een mooie herfstdag kwam het bericht: ze is zachtjes in haar slaap overleden. De kinderen waren verdrietig, maar dankbaar. Het was goed. Een voltooid leven.

Ik ben klaar om op reis te gaan
Aan de andere kant te staan
Voorbij de grens

Ik sluit mijn ogen
Voor alles wat er komen gaat
‘t Is laat
Ik ben klaar om op reis te gaan
Ik heb alles wel gedaan
Pak m’n hand en voel het stromen
De liefde die ik bij me draag

(uit: ‘Breng me naar het water – Marco Borsato ft Matt Simons)

Onvoltooid leven

Twee dagen na deze begrafenis stond ik op de trein te wachten. Het duurde lang en uiteindelijk werd omgeroepen dat de trein niet kwam ‘in verband met de aanrijding met een persoon’.
Ik heb mijn reis op een andere manier geregeld. Later die dag kreeg ik een mailbericht van de school van onze jongste zoon. Een leerling van de school had die ochtend een einde aan zijn leven gemaakt door voor de trein te springen. Waarschijnlijk ‘mijn trein’. Een afschuwelijk bericht.

Er gaat van alles door me heen. Wat een verdriet. Voor de ouders, de broer en zus. Voor de familie, vrienden, klasgenoten en alle betrokkenen. Wat moet deze jongen zich wanhopig hebben gevoeld. En eenzaam.
Ik geloof dat ik dat het ergste vind. Die eenzaamheid. Een onvoltooid leven.

En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij

Iedereen kijkt maar niemand zegt wat hij denkt
Iedereen kijkt maar niemand is wie je denkt

En het is zo
Stil in mij
Zo stil in mij

(uit: ‘Het is zo stil in mij’ – Van Dik Hout)

 

 

Zie hieronder de video’s bij ‘Breng me naar het water’ en ‘Het is zo stil in mij’

 

*Steeds vaker herdenken mensen overledenen op Allerzielen. Van oorsprong is Allerzielen een gedenkdag uit de westerse rooms-katholieke traditie. Het wordt gevierd op 2 november. Op Allerzielen worden alle gestorvenen herdacht.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
1 november 2017
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief