MENUMENU

Ben je blij met je naam?

Iedereen heeft er één, niet iedereen is er blij mee, een naam. Een naam is iets wonderlijks, het is bijna iets magisch, als hij genoemd wordt reageer je onbewust direct.

Je wordt alert, meestal kijk je op om te zien wie je naam genoemd heeft. En zelfs als je ervoor kiest om niet te reageren, heb je het toch gehoord.

Naam achtergrond stad ingekleurd - fb

Associëren

Of je je naam waarderen kan, mooi vindt, er blij mee bent, ligt niet alleen aan de klank en de letters. Het ligt ook aan je associaties, ken je anderen met dezelfde naam en wat vind je van hen? En hoe is de relatie met diegenen die je die naam hebben gegeven? Voor sommigen past de naam die ze kregen niet bij wie ze zijn, bij de persoon die ze geworden zijn. Ik ben blij met mijn naam, het is een naam die niet van deze tijd is, een beetje ouderwets misschien, maar nu heeft het iets speels, grappigs, meisjesachtigs vind ik. En dat vind ik wel bij mezelf passen.

Opluchting of angstzweet

Als ik op iemand wacht, bijvoorbeeld op een druk station, is het horen noemen van mijn naam vaak een moment van opluchting: gelukkig, we hebben elkaar gevonden, op naar waar we ook heen zouden gaan. Ik heb ook momenten meegemaakt dat het horen noemen van mijn naam ervoor zorgde dat het zweet me uitbrak. Als ik als klein kind snoepjes pikte uit de kelder en dan mijn naam hoorde noemen, gesnapt! Dan had ik het liefst gedaan of ik niks gehoord had. Of in de wachtkamer voordat je een vervelend onderzoek moet ondergaan of een spannende uitslag te horen krijgt.

God noemt jouw naam

Maar wat nou als God je naam noemt? Misschien stil en zachtjes in je gedachten of gewoon duidelijk hoorbaar, zoals tegen Samuël en tegen Maria Magdalena in de Bijbel. Wat dan? Kijk je hem aan of kijk je weg? Het ligt aan je verwachtingen van een ontmoeting met hem. Verwacht je een donderpreek, voel je je betrapt? Is God nou even niet degene die jij wilde spreken? Of is het een welkome ontmoeting, een fijne verrassing? Zie je uit naar een speciaal moment met God? Het kan allebei je verwachting zijn, soms het één, soms het ander. Maar als ik denk aan wie God is, wie Jezus is en hoe zijn karakter is, weet ik dat hij mijn naam met liefde zal noemen, ook al heb ik net iets stoms gedaan. Dan weet ik dat hij hoopt dat ik niet wegkijk, maar me naar hem omdraai. Omdat hij me in mijn ogen wil kijken, zijn arm naar me uit wil strekken, omdat hij me iets moois te vertellen heeft: `Mijn plan met jullie staat vast –  spreekt de Heer. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk.: ik zal jullie een hoopvolle toekomst geven.` *

*Jeremia 29:11 uit De Nieuwe Bijbelvertaling.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars