Niet geestig

Onder jongeren is het een hype: de Charlie Charlie Challenge. Maar is het oproepen van deze Mexicaanse geest alleen maar een spelletje?

Weet u het nog van vroeger: de kettingbrief? Als je die niet doorstuurde naar minstens drie personen, zou er iets ergs gebeuren. Tegenwoordig heb je van die letterplaatjes op Facebook: vind je de afwijkende letter, dan mag je een wens doen.
En dan ga ik toch even kijken en natuurlijk vind ik hem! Maar dan komt het: stuur dit bericht naar tien vrienden door, anders komt het tegenovergestelde van je wens uit! Onzin! Maar tegelijk voel ik ook iets van: moet ik het nu toch maar niet doen om te voorkomen dat mijn wens niet uitkomt? Je weet maar nooit…

Angst

Toen ik kinderen over de Charlie Charlie Challenge hoorde praten, moest ik hieraan denken. Met het spelletje zou je de Mexicaanse geest Charlie kunnen oproepen. Twee potloden die kruislings op elkaar liggen zouden door de geest naar ja of nee worden bewogen. Onzin of niet, onder jongeren is het een hype, waar sommigen best angstig van worden. En er zijn, van horen zeggen, ergere verhalen bekend van jongeren die iets overkomt. Dat voedt de angst. En de rage.

Afhankelijk

Waar of niet, het is zeker waar dat je jezelf kunt verliezen in dit soort spelletjes. Dat voel ik al als ik hoor dat je vooral het spelletje goed moet afsluiten. Spannend natuurlijk, maar ook eng. Het lijkt heel leuk om vragen over de toekomst beantwoord te krijgen. Ik zou ook wel dingen willen weten. Maar wat doe ik dan met het antwoord? Wat is dat antwoord waard? Nee, denk ik dan, ik heb zelf invloed op mijn toekomst. Ik kan keuzes maken en ik ben niet afhankelijk van wat een spelletje, een kettingbrief of wat dan ook van me afdwingt!

Lot

Geesten? Ze zullen bestaan. De Bijbel vertelt daar ook van. Maar je kunt ze beter met rust laten, vertellen bijbelverhalen. Ik moet de toekomst niet in handen willen hebben, of macht willen uitoefenen over die toekomst of over mensen. Wat ik kan doen, ligt in mijn eigen macht, niet in andere machten. De rest moet ik overlaten, hoe moeilijk dat soms ook is.
Maar het is niet mijn lot. Ik kan ook zelf iets doen aan mijn toekomst en die van de mensen om mij heen. Ik kan mijn eigen keuzes maken. En ook anderen kunnen en mogen hun eigen keuzes maken. Charlie Charlie toch, ga naar huis!

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars