Ode aan de hulptroepen

Dit jaar vier ik mijn achtste moederdag.  Tien jaar geleden had ik niet durven dromen dat ik nog moeder zou worden. Als ik in mijn digitale fotocollectie door de jaren heen scroll, dan herinner ik me lang niet alles meer.

Ode

Maar er zijn een paar dingen die ik niet vergeten zal. Eigenlijk zijn het mensen. De hulptroepen. Daarom een ode aan allen die ‘geholpen’ hebben afgelopen acht jaar met moeder zijn – met een paar uitgelicht hieronder. Want ik las dat vooral de eerste jaren fysiek de zwaarste zijn. En daarna een paar tips om te doen voor jonge moeders in je omgeving.

De helden:

Susan, die op de dag voor de geboorte nog even met me de kleertjes inruimde op een handige manier. En zelfs toch nog even een extra wieg ging halen met me omdat ik ineens twijfelde over de kinderwagenbak.

Esther, Anita, en nog vele anderen die me via facebookmessenger en mail bijstonden in de eerste weken vol raadsels. It takes facebook to raise a child, heb ik toen als tegeltje aan de muur gehangen. Ze luisterden en gaven zelf uitgeprobeerde tips door. En vroegen later of het al beter ging, en luisterden of brachten iets langs.

Thamar, met die kaartjes die ze onverwacht maar precies op tijd stuurde met een teken van meeleven. Ilse, die met haar 1-jarige 20 minuten reed om een ovenschotel lasagna te brengen en later om bepaalde kleding te brengen.

Christiana die wassen kwam vouwen en strijken toen ik bij m’n tweede in een stom ziekbed kwam bij week 3 en 4. Christine die kwam stofzuigen, en me reed naar ziekenhuiscontroles.
Yvonne, Tjitske en andere Gooise zussen die luisteren naar m’n verhalen. En soms ook nog kwamen helpen. De buurvrouw die door verschrikkelijke regen heen, antibiotica ging halen.

Irene, ze organiseerde samen met een oudere dame in de kerk een ‘momsconnect’. Daar hing ik met slaapgebrek op de bank, samen met andere moeders die fysiek op instorten stonden, en zij vermaakten de kinderen en verwenden ons met high tea.

Mijn moeder, rustig aan mijn bed in de kraamweek. Zonder dat ik iets hoefde. En dan m’n man met wie ik samen het ouderavontuur aan ging, en blijf beleven!

En natuurlijk God, die ons twee kinderen toevertrouwde zonder gebruiksaanwijzigingen te leveren, maar wel met de garantie altijd met ons te zijn.

Herken je iets? Had jij hulptroepen of kan je wel eens hulp voor een jonge moeder zijn?

 

Ideeën juist buiten moederdag om!

Heb jij je leven wat op regel? Wil je een jonge moeder, blij maken? Dayspring.com gaf me deze voorzet. Let wel, het is relevant dat je de moeder in kwestie al kent of dat je bereid bent haar te leren kennen zoals ze is… En dit is niet voor moederdag maar voor die lastige dagen ergens in augustus of november dat niemand meekijkt.
1. Stuur haar een berichtje om te vragen hoe haar dag gaat. Wees geduldig als het een paar uur duurt voor ze reageert. Of laat haar weten dat ze niet hoeft te reageren omdat je weet hoe druk ze is, maar je wil haar juist laten weten dat je aan haar denkt.
2. Bel even bij haar aan met haar favoriete drankje of chocolade, maar blijf buiten. Laat haar weten dat je niet binnen hoeft te komen (want je weet dat ze druk is en haar huis vast een chaos is).
3. Kijk haar eens in de ogen en zeg: je bent een supermoeder!
4. Benoem haar inzet, speciaal als dingen juist puinhoop lijken.
5. Stuur een leuke kaart om haar te laten dat je aan haar denkt, dat God bij haar is.
6. Geef een paar uur van je tijd om een klusje te doen, een boodschap te doen of oppassen dat ze zelf juist even weg kan om eens zonder kinderen een boodschap te doen.
7. Stuur een kaartje of kadootje om haar te herinneren dat haar taak is onbetaalbaar, onschatbaar belangrijk en dat ze er speciaal voor is geroepen (eh, dat laatste zal niet elke moeder in elke fase graag horen)…

Twee hele andere invalshoeken: het dilemma van moederdag in de kerk en de commercie.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
11 mei 2018

162 x gelezen
Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars