Ondernemer-zijn in coronatijd: ‘De twijfel sloeg toe, kan ik dit wel?’

Elise Buitenhuis was nog geen twee maanden haar eigen bedrijf gestart toen de coronacrisis uitbrak. Ook haar man is zelfstandig ondernemer, dus het zijn spannende tijden voor het gezin. ‘Die eerste weken zag ik geen mogelijkheden. Ik bevroor.’ 

Voor veel ondernemers zijn dit pittige tijden. Hoe gaat het met jullie?

‘Deze week zijn onze drie kinderen weer een paar dagen naar school. Dat geeft wat rust. Als je net begint met je eigen bedrijf is netwerken natuurlijk ontzettend belangrijk. Ik ben iemand die graag persoonlijk kennismaakt, live een kop koffie met iemand drinkt. Dat kan nu niet en dat vind ik heel moeilijk. De eerste anderhalve week van de lockdown liep ik echt vast. Het was ontzettend zoeken naar een nieuwe modus thuis met een startend bedrijf en onze drie zoons die thuisonderwijs kregen. Gelukkig is mijn man positief ingesteld. Het lukte hem om bepaalde klussen naar voren te halen, toen andere projecten stil kwamen te liggen. Bovendien heeft hij een financiële buffer en geen mensen in dienst, dus dat scheelt veel onzekerheid.’ 

Wat helpt je in deze onzekere tijd?

‘Bij een crisissituatie kun je op meerdere manieren reageren: vluchten, vechten of bevriezen. Ik bevroor. De eerste weken kreeg ik veel last van twijfel. Kan ik dit wel? Ben ik wel een echte ondernemer? Gelukkig zag ik toen op LinkedIn wat mooie initiatieven langskomen, waaronder een online workshop over NLP,  waardoor je leert om anders te denken. Dat gaf mij weer een duwtje in de goede richting om te kijken naar wat ik wèl kan, in plaats van me alleen blind te staren op wat niet kan.’

Is je geloof in God een troost?

‘Jawel, ik merk dat ik meer bid. Omdat ik het echt even niet weet, richt ik mijn blik vaker omhoog. Tegelijkertijd mis ik juist nu ook erg de kerk, en dan bedoel ik elkaar fysiek ontmoeten. Er zijn wel online diensten via zoom, maar dat vind ik lastig. Aan de andere kant zie ik ook hoopvolle dingen gebeuren. Dat de natuur zich herstelt bijvoorbeeld. Ik keek een filmpje waarin schildpadden die met uitsterven worden bedreigd, werden geboren en naar de zee kropen. Dat raakt me. Ook hoor ik van mensen die hun levensstijl willen veranderen, die duurzame keuzes willen maken. En er is meer oog voor kwetsbare mensen. Daarin zie ik de hand van God.’

Hoe kijk je naar de toekomst?

‘Qua werk durf ik eerlijk gezegd niet verder te kijken dan een week vooruit. Er is zoveel onzekerheid, want bij alle nieuwe overheidsversoepelingen is er ook steeds het voorbehoud “als het kan”. Ik probeer me nu vooral bezig te houden met het goed neerzetten van mijn bedrijf, zo heb ik een website gebouwd en visitekaartjes gemaakt. In het gezin merk ik dat deze crisis gek genoeg ook rust brengt. We zijn vaak zo aan het rennen en vliegen. Nu richten we ons meer op elkaar en thuis. Ik heb mijn huis vol staan met planten en bloemen en geniet meer van kleine dingen, zoals een aardbei die groeit aan de plant die ik buiten heb staan. Ik hoop dat we dit vast kunnen houden; het waarderen van kleine dingen en daar dankbaar voor zijn. Ook als we elkaar straks weer kunnen ontmoeten in de kerk, of wanneer we weer een kop koffie kunnen drinken met een vriendin op het terras.’
—–
foto gemaakt door: Martine Goulmy in het kader van een project raamfotografie
Deel dit verhaal:
Annemarie van den Berg - Nap

Geschreven door:

Thema: Blog
14 mei 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief