MENUMENU

One Step Closer – U2

In de periode van 2007 tot en met 2013 liep John samen met zijn beste vriend Jelle in gedeelten de Camino a Santiago de Compostella, de beroemde pelgrimsroute in Noord Spanje. Ze liepen van St. Jean Pied de Porte, via Santiago, naar Finesterra. John schrijft in verschillende blogs over de avonturen van twee pelgrims.

Elk begin heeft een eind

Toen wij in 2007 begonnen aan onze pelgrimstocht hadden wij geen flauw idee wat het ons zou brengen. Gaandeweg deden we geweldige ervaringen op. We leerden mensen kennen van over heel de wereld, verlegden we onze fysieke grenzen, bouwden we aan onze onderlinge vriendschap, hadden we ontmoetingen met God, genoten we intens van de prachtige natuur, de geweldige wijn – Rioja, de moeder van alle wijnen – en de heerlijke tapas. En ieder jaar kwamen we dichterbij onze eindbestemming.

Maar als we klaar zijn, wat dan?

In 2013 liepen we het laatste deel van onze pelgrimstocht. Hoewel we ervan genoten kwam ook de weemoed. Als we de Camino hebben gelopen, wat gaan we dan doen? Nog een keer? Een andere tocht? Hier leefden we jaren naartoe en straks is het over. Het had ook iets verdrietigs. ‘Bezit van de zaak is het einde van het vermaak.’ Wat blijft zijn de herinneringen. Onuitwisbaar verankerd in ons bestaan. Net als in ons leven. Op een moment is het over.

Is de dood het einde  … of een nieuw begin?

U2 heeft een prachtig nummer geschreven over het dichterbij komen van het onbekende. ‘One step closer’ gaat over de dood. Is de dood het einde, of een nieuw begin? Is er een hemel, waar God op ons wacht? Of is dat een verzinsel van mensen, is er  gewoon helemaal niets.

Mijn lief verkeerd in de terminale fase van haar leven. Onze kleindochter Norah van vier, zei kort geleden bijna blij: “Oma, jij gaat bijna dood hè?” Maar het was ook Norah die vertelde: “In de hemel is een restaurant met allemaal tafeltjes en daar zit God op oma te wachten.” Mijn lief gaat het straks weten. Zij is ‘One step closer to knowing’.  Ik ga met haar mee tot de grens. Daar komt zij aan op haar eindbestemming. Ik geloof dat ik mijn grootste aardse schat in de handen van Jezus mag leggen. Zij gaat. Ik blijf nog een tijdje.

Wat denk jij? Geloof jij in een nieuw begin?

foto: John Sas
6 reacties op “One Step Closer – U2
  1. Marina schreef:

    Ik hou van het regenboogbrug verhaal dat vertelt dat je geliefde huisdieren daar wachten om dan altijd bij je te blijven..het is mooi als je geliefden je bijstaan als je de grens oversteekt..je moet het zelf doen, net als geboren worden, maar dan is een liefdevolle ontvangst ook troostend en ik hoop dat dat er voor ons allemaal mag zijn als we de grens over gaan. Ik hoop dat het afscheid vredig mag verlopen en jullie er rustig naar toe mogen leven. En dat iedereen de kracht krijgt er mee om te gaan. Hoop dat ik het goed verwoord

  2. Jan Vierhout schreef:

    Beste John, ik herinner me je nog goed van de eerste U2 retraite waar jij bij was en die ik samen met Jelle elk jaar organiseer. Heel toevallig (of niet!) kwam ik op deze site en las jouw verhaal. Het raakt me dat je afscheid moet gaan nemen van je geliefde in dit leven en ook hoe je daarin je woorden kiest en ….U2. U2 is zo’n pelgrim die met je meereist in alle verschillende levensfasen en ook in deze moeilijke en ook belangrijke fase van afscheid nemen. Ik heb al verschillende mensen om mij heen verloren aan de dood (mijn broer, mijn vader en andere familieleden) en weet hoe belangrijk het is om bewust afscheid te nemen in dit leven. De rauwheid en intimiteit van U2 en hun spiritualiteit hebben mij daarbij geholpen. Ik wens je een goed afscheid toe van je lieve vrouw en allerbeste maatje. Dat je mag ontvangen alles wat je daarin nodig hebt. En voor je vrouw wens ik een goede overgang toe van dit leven naar de hemel. Sterkte voor jullie samen, voor je kinderen, kleinkinderen en allen die om jullie heen staan.
    Welkom om je verhaal te delen op de volgende U2 retraite in februari 2017. Hartelijke groet, je mede U2 pelgrim. Jan

    • John schreef:

      Hey Jan, wat gaaf je reactie! Dank voor je warme woorden. Ja, Jelle heeft mij al uitgenodigd om deel te nemen aan de volgende retraite. Hmmm, dan zal ik weduwnaar zijn. Dan heeft Christine de overtocht gemaakt. Dan weet zij … As it is in Heaven. Graag tot ziens man!

      • Jan Vierhout schreef:

        Nou, dat raakt zeg wat je schrijft: dan zal ik weduwnaar zijn! Heb sinds ik je blog las steeds het lied in mijn hoofd. Lijkt me een goed nummer om voor een viering te gebruiken tijdens de U2 retraite. Sterkte!

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
29 november 2016

[views]
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars