Hoe wil jij omgaan met het onkruid op straat?

Ik vind het geen gezicht eigenlijk. Overal in de straten zie ik deze maand het onkruid weer snel en hevig opschieten tussen de stoeptegels en aan de stoepranden. Gemeenten kunnen het maar nauwelijks te lijf gaan, omdat ze niet meer mogen spuiten met gif. Straks na de bouwvakvakantie zullen ze het weer proberen te bestrijden met kokend water, gasbranders en borstels. Thuis probeer ik de oprit schoon te houden met grootmoeders middeltjes als azijn. Er lijkt geen kruid tegen gewassen, tegen dat onkruid. Maar waarom maken we ons eigenlijk zo druk?

Tegeltaks

We betegelen steeds meer van onze tuinen en van de openbare ruimte. En wij maar zwoegen om dat onkruid er steeds tussenuit te krijgen. Deze zomer begreep ik dat dat eigenlijk helemaal niet goed is. Het regenwater kan dan niet meer goed weg, en verdwijnt dan bovendien massaal in het riool. De gemeente Aalburg, bij mij om de hoek, kwam daarom met het idee voor een tegeltaks. Hoe meer tegels in de tuin, en dus hoe meer belasting van het riool, hoe meer rioolheffing. Logisch? De meningen zijn erover verdeeld. Het klinkt ook een beetje knullig. Maar kennelijk is het niet zo goed voor de natuur, al die tegels.

Verzet

En de natuur verzet zich. Wanneer wij massaal op vakantie gaan, en het deze zomer goed regent met af en toe een zonnetje, dan wil het onkruid wel lekker tussen de tegels opschieten. Het lijkt onze eeuwige strijd te symboliseren met de natuur, die ons dreigt te overwoekeren.

Tegenwereld

De bijbel vertelt van een dubbele verhouding die wij mensen hebben met de natuur. Aan de ene kant leven we ervan. Aan de andere kant bedreigt het ook ons leven. Behalve de dieren (die we koesteren en eten, maar die ons ook kunnen aanvallen) kan ook de natuur ons bedreigen. Jesaja 34: 13 laat het angstbeeld zien van wat de natuur kan doen: “Dorens overwoekeren de burchten, onkruid en distels de paleizen.” Ook in de landbouw voelt men in de bijbel dat onkruid de oogst en dus ook hun leven kan bedreigen. “Hoe hard de mensen ook gewerkt hebben, er komt alleen maar onkruid uit de grond. Al hun werk is voor niets geweest.” (Jeremia 12: 13)

Onkruid bedwingen

In die dubbele verhouding met de natuur proberen we de natuur steeds te bedwingen. Tot hier en niet verder! We bakenen het af met hekken, randjes en tegels. In bossen mag de natuur zijn gang gaan, maar tot op zekere hoogte. De natuur mag ons niet overwoekeren. Blijkbaar voelen we ons onbehagelijk als de natuur te dichtbij komt.

Maar God begon!

Misschien hebben we wel te goed naar God gekeken. Hij begon immers met dat scheiden in de natuur. Hij scheidde in Genesis 1 licht en donker, aarde en hemel, land en zee. De schepping begint met scheiden. Met orde in de chaos brengen. Want: “De aarde was leeg en verlaten. Overal was water, en alles was donker.” En dat willen we toch niet weer? Dus brengen wij in van alles orde aan. Om de chaos te bestrijden. En dus is onkruid voor velen een doorn in het oog.

Er een beetje tussenin

Ik denk dat die dubbele verhouding met de natuur die we hebben ons zelf al leert hoe we ermee om moeten gaan. Aan de ene kant moeten we het in de hand houden, en aan de andere kant moeten we het ook zijn gang laten gaan. Dat is steeds schipperen. De beheerders van onze bossen weten het. Onze landbouwers weten het. De kippenboeren weten het. En ook wij met onze terrassen, stoepen en straten weten het. De natuur neemt en de natuur geeft. Als we er maar een beetje lol in houden, ons verwonderen en ervan genieten, dan zal God zien dat het goed is.

 

 

2 reacties op “Hoe wil jij omgaan met het onkruid op straat?
  1. Avatar mar schreef:

    Ik ben blij dat dat gif niet meer wordt gespoten en heb het er graag voor over regelmatig met een koker kokend water alles langs te gaan., tuin en stoep. Elke keer een stukje als ik er aan denk en blijft prima. Kan me wel voorstellen dat als je hele dagen werkt of lichamelijk niet zo sterk bent dit wel teveel gevraagd kan zijn.
    Ik heb er echter plezier in als het netjes blijft, maar in de tuin zelf mag de natuur wel redelijk zijn gang gaan en heerlijk veel hommeltjes en bijtjes in de weer.

  2. Avatar Maria schreef:

    Dat laatste stukje er een beetje tussen in is heel duidelijk, wij hebben een groot deel in de tuin gewoon overgelaten aan de natuur, en vinden het eigenlijk ook heel mooi, ieder jaar groeit er wat anders gewoon uit het niets. Hier in onze straat zijn de stoepen van gras dus word het gewoon gemaait.Verders vind ik dat we als mens al te veel ingrijpen bij alles.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
15 augustus 2017
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief