Onvoorstelbaar dichtbij

Als je met God wilt praten, waar is God dan te vinden? Welke kant kijk je op om iets van God te zien?

Nu na hemelvaart ben ik geneigd omhoog te kijken. Zou Hij daar zijn, ergens achter de wolken? Met een groep jongeren praatte ik hierover. En ik vertelde ze het verhaal dat ik zelf altijd wel heel plausibel vindt en mij helpt het allemaal een beetje te bevatten.

1-D

Stel je eens voor: een beestje. Een heel bijzonder beestje, want het kan niet anders dan op één lijn lopen. Het kan alleen maar naar voor voren en naar achteren. Meer niet. Het is een eendimensionaal wezentje. Zet er twee potloodstrepen omheen en je hebt het beestje opgesloten. Tenminste, dat denkt het beestje. Wij zouden zeggen “Ga even van de lijn af, ga om het streepje heen.” Maar dat beestje weet niet hoe dat moet. En trouwens, het beestje zal schrikken van je stem. “Waar komt jouw stem vandaan?” “Van boven”, zeg jij dan. “Hoezo boven? Waar is dat dan? Waar ben jij eigenlijk?” Het eendimensionale wezentje snapt er niets van.

2-D

Stel: een heel ander beestje. Een wezentje dat niet alleen vooruit en achteruit kan, maar ook opzij. Een tweedimensionaal wezentje dus. Het kan alle kanten op. Tenminste op een plat vlak. Toch kan je met een vierkant of cirkel ook dit wezentje opsluiten. En ook tegen dit beestje zou je willen zeggen: “Spring toch over de lijn heen!” Maar ook dit wezentje weet niet hoe dit moet en schrikt van jouw stem.

3-D

Wij mensen zijn driedimensionale wezens. Wij kunnen naar voren en achteren lopen, we kunnen opzij, maar we kunnen ook omhoog en omlaag. Dat maakt onze leefwereld oneindig veel groter. Maar dan houdt het op. Meer kunnen we niet. Lijkt het. En toch…

4-D

We kunnen er in de moderne natuurwetenschap niet omheen. Er is meer. We kunnen het heelal, onze wereld allen maar begrijpen als we ermee rekenen dat er meer is dan we zien. Een nog grotere ruimte. Een vierde dimensie. Waar we die moeten zoeken? We weten het niet. Maar hij is wel dichtbij. Nog geen millimeter van ons af. Net als de een- en tweedimensionale wezentjes kunnen we het ons nauwelijks voorstellen, de ruimte van een oneindig veel grotere vierde dimensie.
Welke kant moeten we dan opkijken om er iets van te zien? Is God daar? Als er een vierde dimensie is, dan is het heel dichtbij. In de natuur, in ons gevoel, in andere mensen op mijn levenspad. Zo kan ik me ruimte voor God voorstellen: God die je nergens ziet, en die altijd om mij heen is.

Onvoorstelbaar dichtbij.

(bron: Toppers van geloven – Peter Hendriks)
3 reacties op “Onvoorstelbaar dichtbij
  1. Avatar Irma schreef:

    Wat een prachtig beeld, Jacqueline, om nooit meer te vergeten. Dank je wel!

  2. Avatar Marijke Bezemer van Doorne schreef:

    Beste Jacqueline.
    Mooi verwoord. Op drie maart schreef ik dit gedichtje. Vandaag paste ik het aan.De woorden schepping wat eerst op 1 stond veranderde ik naar twee werd Schepper 1. Ik ontdekte wat en was verrast. Zo is het vandaag 16 -6- 2017. 1 + 6 = 7+6 =13+2=15+1=16+7=23 Psalm 23 de Heer is mijn Herder. Daar werd ik stil van.
    EEN KLAPROOS ZO TEER
    Een klaproos, zo teer-
    Gelijk vol vuur,
    zo vol levensvreugd!
    Ontroerd tot diep.
    Het binnenste hart.
    Rood tussen koren-
    bloemen blauw.
    Halmen in de wind,
    oogsten verwondering.
    Schepper door schepping
    ons getoond.
    MBvD. 16-6-2017

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
29 mei 2017
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief