MENUMENU

Ook Griet op Beeck doorbreekt het zwijgen

Gisteren zag en hoorde ik de schrijfster Griet op de Beeck bij De Wereld Draait Door vertellen hoe het bij haar gegaan is. Hoe zij om is gegaan met haar oude pijn. Griet is op jonge leeftijd seksueel misbruikt door haar vader. Ze had al langer het gevoel dat er iets niet goed was, maar kon er niet goed bij. Ze zegt er over: Ik vroeg om hulp, maar ik wilde het eigenlijk ook niet.

Ik herken dit van mijn eigen weg. Hier en daar lekte ik informatie over mijn geschonden lichaam als een soort vragen om hulp. Tegelijkertijd wilde ik er helemaal niet naar kijken en leefde ik er stoer overheen. Ik had geen idee wat ik er mee moest.

Ontkennen

Op dit moment staat mijn huis op zijn kop, omdat de badkamer verbouwd wordt. Na jaren trouwe dienst bleken de wanden niet meer waterdicht. Ook de afvoer van de douche moest elke week ontstopt worden, anders kon het water niet meer weg. Al een poosje ontkenden we de problemen, maar op een dag kwam het hoge woord er uit: Wij moeten een nieuw badkamer!
Het is misschien een beetje vreemd, maar eigenlijk is het met mij gegaan, zoals het ook met de badkamer is gegaan. Bij Griet op de Beeck hoor ik ongeveer dezelfde ervaring.

Leren spreken

Griet ging in het donker en met een sterk gevoel van zelfhaat door het leven. Het hoorde bij haar. Niets geks aan de hand…
Zo donker was het voor mij niet, maar wel merkte ik zeurende pijn en onhandige keuzes. Toch lukte het me niet om erbij te kunnen. Ik denk zelf, dat het kwam omdat ik de kwetsbaarheid niet aandurfde.
Het waren heel veel kleine zetjes, die er uiteindelijk voor zorgden dat mijn muren het niet meer konden houden. Opeens wist ik diep van binnen: nu moet ik er naar kijken. Ik wil dit niet, maar er was geen weg terug. Inmiddels ben ik zo’n vijftien jaar verder en krijg ik de moed om iets hierover te delen, als een klein zetje voor iemand anders om te gaan spreken.

Het beslissende moment

Het moment dat ik het gevoel had dat ik niet anders kon was mijn beslissende moment. In de bijbel wordt dat moment in het Grieks kairos genoemd. Dat gaat over een punt in de tijd, waarna er wezenlijks iets veranderd is, of veranderen gaat. Voor mij was dat moment, hoe lastig en pijnlijk ook, het begin van een weg naar bevrijding.
Het woord kairos kom je bijvoorbeeld tegen bij Paulus. In Efeziërs 5: 16 staat er: Gebruik je dagen goed! Je kan dit lezen als: Buit het beslissende moment goed uit!
Paulus zegt dit als hij aanbevelingen doet hoe je op een verstandige manier kan leven. Voor mij hoort daar ook bij, dat je durft in te gaan op wat er diep van binnen in je leeft en aandacht verdient. Als dat moment gekomen is, merk je dat vanzelf.

Verbouwen

Meestal is het niet prettig om met de oude pijn aan de slag te gaan. Je krijgt het gevoel dat het erger wordt. Toch, als er goede mensen om je heen zijn, die echt naar je kunnen luisteren en verder helpen, wordt het daarna wat beter.
Zelf heb ik hulp gezocht om deze weg te kunnen gaan. Dat was nodig. Net als bij die verbouwing van de badkamer, zijn er ook vakmensen gevraagd om te helpen. Zij helpen bij de sloop en de opbouw naar iets beters. Dat is wat ik jou ook wens, als jij opeens merkt dat je met het beslissende moment aan de slag moet.

Mensen om je heen

Mocht jezelf niet in een verbouwing zitten, dan help je een ander die er midden in zit een heleboel als je begrip toont. Veel mensen die heftige dingen hebben meegemaakt, zoals seksueel geweld, durven niet te spreken omdat ze bang zijn niet geloofd te worden. Je helpt enorm als je gewoon luistert.

Een reactie op “Ook Griet op Beeck doorbreekt het zwijgen
  1. Gelland schreef:

    Ik heb laatst naar een overdenking van jou gehoord Janneke. Dat raakte mij diep. Ook ik heb heel veel moeten doorstaan als kind. Ik heb in 2009 in eigen beheer een n.a.v. scilderijen een boekje geschreven met de titel:’ Een aarden pot’. Een boekje met de afbeeldingen van 20 schilderijen voorzien van tekst. Het boekje eindigt met de volgende tekst:’ Toen ik als kind deel moest nemen aan de gymles, schaamde ik me…op mijn arm stonden blauwe plekken, die duidelijk vingerafdrukken lieten zien…waarom zaten ze nu juist op die plek?…nu kon iedereen zien dat ik geen lief kind was…Toen deze en andere herrinneringen boven kwamen…was God er met zijn onvoorwaardelijke liefde en erbarmen om dit kind…Zijn kind!
    Zoals jouw overdenking Janneke mij veel deed was het gister ook Griet Op de Beeck die mij wist te raken. Niet alleen ben ik lichamelijk en geestelijk mishandeld maar heb ook als kind te maken gehad met seksueel misbruik. Dat blijft moeilijk. Ik ben altijd iemand met een brede glimlach. Ondanks de problemen die er ook nu nog zijn m.b.t. de mantelzorg voor drie volwassen kinderen ben ik gelukkig. Maar ik verstop mij niet voor het verdriet wat er zo nu en dan ook nog iedere keer is. Net zoals na gisteravond, na DWDD met Griet Op de Beeck. Dan is het er weer. Wonden helen maar littekens blijven. Maar de pijn die die littekens veroorzaken mag er zo nu en dan ook best zijn.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
26 september 2017
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars