MENUMENU

Oorlog en vrede

Geesje heeft twee oma's en een opa die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt. Zij vertellen Geesje hun verhalen, want zij zoeken erfgenamen, erfgenamen voor hun verleden.

De afgelopen weken stonden er weer bol van, met de komende dagen als hoogtepunt: de bevrijding van Nederland na de Tweede Wereld Oorlog. Veel Nederlanders van nu hebben de oorlog niet zelf meegemaakt en toch gedenken we en vieren we, elk jaar weer. Voor mij zijn het belangrijke dagen, ik sta er bewust bij stil.

Verhalen

Ik heb het geluk om nog twee oma’s en een opa te hebben, allen in de jaren ’20 geboren en dus jongeren in de oorlog. Vooral mijn opa vertelt er graag over, wat er anders was toen, hoe hij het beleefd heeft en stoere verhalen uit die tijd. Over een neergestort Engels vliegtuig bij hun op het dorp; over de plannen om een motor van een Duitse soldaat te jatten, over fietsen met houten banden. Het zijn spannende verhalen, die zo uit een jongensboek zouden kunnen komen. Toch heeft hij ook verdrietige verhalen, over zijn moeder die omkwam door een verdwaalde granaat, terwijl hun dorp al vrij was. De oorlog is voor hem nog niet vergeten en ook nog niet helemaal vergeven. Want de verhalen zijn spannend en stoer, maar het verdriet is er ook en de boosheid. Zijn vrouw, mijn oma, vertelt weer andere verhalen. Over werken op kantoor van de Schelde, over extra langzaam typen als er iets voor de bezetters gedaan moest worden. Maar ook over de bombardementen van Vlissingen, het onder water zetten van de stad en over de ziekte en dood van haar zusje.

Erfgenaam

Hun verhalen zijn gebeurd lang voordat ik werd geboren, toch horen ze ook bij mij. Ze zijn deel van mijn voorgeschiedenis. Mijn moeder heeft wel eens verteld dat ze deze verhalen niet vaak, of sommige zelfs nooit, gehoord heeft. Destijds, toen de oorlog voorbij was, ging ieder verder met zijn leven, worstelde zelf in stilte met zijn boosheid en verdriet. Geen slachtofferhulp, geen praatsessies, geen lieve kaartjes in de bus. Er werd niet over gesproken. En nu, decennia later, komen de verhalen tevoorschijn. Borrelen ze naar boven en vinden een luisterend oor. Mijn opa en oma vertellen hun verhalen, zoeken erfgenamen, erfgenamen voor hun verleden.

Vol vertrouwen

Het zijn sterke mensen, liefdevol en belangstellend. Wat hebben mensen van deze generatie veel meegemaakt. Ik ben trots op ze, om hoe ze in het leven staan. Om hun vaste geloof, hun rotsvast vertrouwen op God. Ik hoop dat ik, later, als ik oud ben en veel heb meegemaakt, zo in het leven mag staan. Berustend in de moeilijke dingen, volop genietend van de mooie dingen en met vast vertrouwen in waar ik heen ga als mijn tijd komt.

Ben jij ook erfgenaam van verhalen over oorlog en vrede. Deel je verhaal in de reacties of stuur een mail naar hoofdredacteur Adrie Stemmer als je een uitgebreid verhaal wilt delen.

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Thema: Blog
3 mei 2015

6 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars